Gra w drużynie piłkarskiej

Wielu młodych chłopców marzy o tym, aby grać w drużynie piłkarskiej. W rzeczywistości jest to bardzo ciężka praca, która wiąże się z opanowaniem umiejętności, a także wieloma godzinami treningów. Chcąc zostać zawodowym piłkarzem, warto trenować od najmłodszych lat. Rodzice, którzy widzą pasję do piłki nożnej i decydują się inwestować w przyszłość, zdecydują się z pewnością na zapisanie chłopca do szkoły piłkarskiej, prowadzonej przez doświadczonych trenerów. Przekażą oni potrzebną wiedzę teoretyczną, a także spędzą długie godziny na treningach.

Osoby z doświadczeniem po krótkim czasie będą umiały powiedzieć, czy dziecko posiada talent i faktycznie ma szansę osiągnąć sukces w piłce nożnej. Tutaj nie można bowiem być przeciętnym, ponieważ to pierwszoligowych drużyn dostają się tylko najlepsi. Każdy jednak kiedyś zaczyna, od drużyn okręgowych, aby w przyszłości móc awansować i piąć się po szczeblach kariery. Będzie wymagało to jednak bardzo dużej determinacji i wysiłku, często również pewnych wyrzeczeń.

Ajax Amsterdam

Ajax Amsterdam to najbardziej utytułowany holenderski klub, jeden z tych, które zdobyły najwięcej trofeów w Europie. Został oficjalnie założony w 1900 roku, jednak już wcześniej działał pod innymi nazwami. Ajax rozgrywa swoje mecze na nowoczesnym obiekcie Amsterdam Arena mogącym pomieścić ponad 50 tysięcy widzów. Był to pierwszy tego typu stadion wybudowany w Europie, posiada strome trybuny oraz rozsuwany dach. Można stwierdzić, że to właśnie Holendrzy zapoczątkowali nowy trend w budownictwie sportowym.

Ajax Amsterdam obecnie ma słabsze sezony, wraz z komercjalizacją piłki klub stracił bardzo dużo. Holandia to stosunkowo niewielki rynek w porównaniu do Anglii, Hiszpanii czy Niemiec, tak więc wpływy od sponsorów są dużo mniejsze. Jeszcze na początku lat 90-tych klub wyrównywał ta różnicę transferami, jednak obecnie traci już nawet do drużyn ze wschodniej Europy.

Ajax największe sukcesy odnosił przed około 15-ma latami. To wtedy wygrywał seryjnie mistrzostwa kraju oraz europejskie puchary. Inny okres świetności klubu to lata 70-te, kiedy również dominował na wszystkich frontach. Było to wynikiem doskonałego systemu szkolenia młodzieży, jest on stawiany za wzór jeśli chodzi o ta część profesjonalnego futbolu. W piłce nie było jeszcze tak wielkich pieniędzy, transfery były rzadkie, wychowankowie stanowili o sile klubu. Później nastąpiła prawdziwa rewolucja, takie kluby jak Ajax były zmuszone wyprzedawać gwiazdy nie będąc w stanie zapewnić im odpowiednich warunków finansowych.

Warto przypomnieć, że to właśnie ze szkółki Ajaxu wyszły takie gwiazdy jak Johan Cruijff, Marco van Basten, Ronald Koeman, Frank Rijkaard, bracia de Boer czy Patrick Kluivert. Lista jest bardzo długa, można wymienić kilkuset wybitnych zawodników, niektórzy grają w piłke jeszcze do dzisiaj. Obecnie klub ciągle szkoli młodzież, jednak najlepszych wyłapują od razu bogatsze zespoły. Nie pozwala to na odnoszenie sukcesów, Ajax nawet na krajowym podwórku coraz częściej ulega rywalom, np. PSV czy Alkmaar.

Rubin Kazań

Rubin Kazań to nowa siła nie tylko w rosyjskim ale również w europejskim futbolu. Ten założony w 1958 roku klub dysponuje praktycznie nieograniczonym budżetem, jest w stanie kupić każdego piłkarza. Jak mawia prezes Rubina-jedynym ograniczeniem są chęci zawodników do gry w Kazaniu. Jest w tym sporo racji, ponieważ Kazań leży daleko na wschód od Moskwy, na totalnej prowincji. Samo miasto jest duże, ma ponad milion mieszkańców, jednak cywilizacyjnie jest strasznie zapóźnione. Stolica Tatarstanu to wielki ośrodek przemysłu generujący jednocześnie ogromną fale przestępczości. Pojawiają się nawet głosy, że właśnie za klubem stoi zorganizowany świat przestępczy i dlatego może sobie on pozwolić na tak wielki budżet. Zagraniczni piłkarze mają więc spore obawy przechodząc do Rubina, jednak coraz częściej górę biorą wielkie pieniądze jakie oferuje klub. Według nieoficjalnych danych drużyna ma na wydatki od 60 do 80 mln dolarów rocznie, do tego dochodzi budżet na transfery.

Rubin Kazań swoje mecze rozgrywa na miejskim Centralnym stadionie, który jest w stanie pomieścić około 30 tysięcy widzów. Jest to obiekt mocno przestarzały, powstały już projekty odnośnie budowy nowoczesnego 50-tysięcznika.

Jeśli chodzi o sukcesy to na razie Rubin nie ma ich za wiele. Przez wiele lat był to przeciętny klub, dopiero ostatnio został poważnie wzmocniony. Ogromny budżet zagwarantował w zeszłym roku pierwsze w historii klubu mistrzostwo Rosji. Kolejny sezon to następny triumf, obecny również należy do udanych. Także w Lidze Mistrzów Rubin rozegrał kilka dobrych meczy, korzystając głównie z atutu własnego boiska i trudnych warunków atmosferycznych panujących już od jesieni w Kazaniu.

Obecna kadra Rubina to głównie obcokrajowcy. O sile drużyny stanowią takie gwiazdy jak Hiszpan Cesar Navas, Ukrainiec Serhij Rebrow, Turek Gokdeniz Karadeniz oraz Rumun Ilie Cebanu. Dodatkowo kadrę uzupełniają wyróżniający się Rosjanie, Piotr Bystrow i Aleksandr Riazancew. W klubie gra również Polak Rafał Murawski.

FC Barcelona

FC Barcelona to chyba najsłynniejszy klub piłkarski na świecie. Został założony w 1899 roku przez imigrantów wielu narodowości. Obecnie jest główną drużyną Katalonii o znaczeniu nie tylko sportowym ale również społeczno-politycznym. Mieszkańcy regionu identyfikując się z Barcą wyrażają swoja odrębność od Madrytu.

Barcelona to wielosekcyjny klub, praktycznie każda drużyna należy do czołówki krajowej i europejskiej. Jednak to właśnie zespół piłkarski stał się popularny na całym świecie. Klub ma ponad 160 tysięcy zarejestrowanych kibiców tzw. socios, do tego dochodzą miliony zrzeszone w fanclubach. Co ciekawe, teoretycznie każdy socios powinien mieć miejsce na stadionie, jednak obiekt klubowy nie jest w stanie pomieścić wszystkich chętnych. Dlatego też, praktykowane jest nawet dziedziczenie miejsca na widowni z ojca na syna.

Barca rozgrywa swoje mecze na największym europejskim stadionie piłkarskim Camp Nou. Obiekt był wielokrotnie modernizowany, obecnie planuję się jego gruntowna przebudowę zgodnie z najnowszymi standardami. Camp Nou ma blisko 100 tysięcy miejsc na widowni, duża liczba kibiców sprawia, że średnia ligowa wynosi ponad 60 tysięcy. Poza tym klub ma wiele mniejszych obiektów, drugi stadion na 15 tysięcy oraz halę sportową o pojemności 8 tys. W skład kompleksu sportowego Barcelony wchodzi również miasteczko treningowe z kilkunastoma pełnowymiarowymi boiskami.

FC Barcelona jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów na świecie. Zespół 19-krotnie wygrywał ligę hiszpańską, 25 razy zdobył puchar kraju i 8 razy superpuchar. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to Barca trzykrotnie wygrała Ligę Mistrzów i puchar UEFA, cztery razy triumfowała w PZP. Poza tym ma w swoim dorobku trzy superpuchary kontynentu i puchar interkontynentalny.

Barcelona to klub w którym grają tylko najlepsi piłkarze. W przeszłości występowali tutaj: Maradona, Romario, Ronaldo, Rivaldo, Cruijff, Ronaldinho i Hagi. Obecnie o sile drużyny stanowią Messi, Henry, Iniesta, Puyol, Ibrahimovic i Xavi.

America Meksyk

America to największy i najbardziej popularny klub piłkarski w Meksyku. Został założony w 1916 roku w stolicy kraju przez dwóch uczniów jezuickiego gimnazjum. Początkowo zespół był typowo amatorski, występował w miejskich ligach. Dopiero w latach 40-tych w Meksyku powstała krajowa liga, jednak America nie odgrywał w niej większego znaczenia. Rozkwit klubu przypadł na lata 50-te, kiedy to zespół wielokrotnie zdobył puchar kraju. Po kilkuletnim zamieszaniu jeśli chodzi o właścicieli America został kupiony przez jednego z najbogatszych Meksykanów, właściciela sieci stacji telewizyjnych. Był on w stanie inwestować ogromne, jak na warunki amerykańskie, pieniądze w drużynę.

Klub w kolejnych latach kilkukrotnie zdobył mistrzostwo kraju, łącznie ma ich na koncie 14. Pięciokrotnie wygrał również puchar mistrzów strefy CONCACAF, po dopuszczeniu do gry w Copa Libertadores dwa razy osiągnął półfinał. Mimo wszystko, patrząc na kilkudziesięcio milionowy budżet klubu osiągnięcia te nie zadowalają kibiców. Nie zgadzają się oni z linią właściciela, który począwszy od przejęcia zespołu w latach 60-tych, forsuje politykę zatrudniania zagranicznych piłkarzy. Dopiero w ostatnich latach władze drużyny odeszły od tego i skupiają się na lokalnych zawodnikach.

America rozgrywa swoje mecze na jednym z największych stadionów świata, mogącym pomieścić ponad 110 tysięcy widzów Estadio Azteca. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany, dawniej miał pojemność ponad 130 tysięcy, odbywały się na nim również mecze mistrzostw świata w w 1986 roku. Stadion jest obiektem miejskim, swoje spotkania rozgrywa na nim kilka klubów.

Największym rywalem America w Meksyku jest klub Chivas. Mecze pomiędzy tymi zespołami należą do najzacieklejszych na świecie, kibice darzą się ogromną nienawiścią. Rywalizacja odbywa się na niespotykanym gdzie indziej poziomie, spotkania obserwują 100-tysięczne tłumy, dochodzi do bójek pomiędzy piłkarzami, działaczami i kibicami.

Boca Juniors

Boca Juniors Buenos Aires to jeden z najbardziej utytułowanych argentyńskich i południowoamerykańskich klubów. Został on założony w 1905 roku przez włoskich emigrantów, dlatego też w historii klubu można dostrzec wiele europejskich wpływów. Kibice Boca Juniors uważają się za lepszych właśnie z tytułu europejskiego pochodzenia, większość z nich należy do klasy robotniczej. Z kolei kibice lokalnego rywala River Plate wywodzą się z warstw zamożniejszych. Według ostatnich szacunków klub ma ponad 60 tysięcy zarejestrowanych sympatyków, według badań sondażowych 40 procent mieszkańców Argentyny kibicuje Boca Juniors.

Boca rozgrywa swoje mecze na jednym z najsłynniejszych stadionów świata, la Bombonera. Ma on ponad 60 tysięcy miejsc oraz niezwykle charakterystyczną budowę. Boisko z trzech stron otoczone jest trybunami w kształcie podkowy, czwarta strona jest zabudowana oddzielna trybuną vipowską.

Boca Juniors odnosił wiele sukcesów, warto wspomnieć, że aż 29-krotnie zdobył mistrzostwo kraju, 21-krotnie był wicemistrzem. Praktycznie w każdym sezonie ze swojej 100-letniej historii grał o najwyższe cele. Jeśli chodzi o rozgrywki międzynarodowe to klub dziewięć razy grał w finale Copa Libertadores sześciokrotnie go wygrywając. Zdobył również trzykrotnie puchar interkontynentalny pokonując w nim europejską drużynę.

Klub Boca Juniors znany jest z doskonałej pracy z młodzieżą. To tutaj wychowały się takie gwiazdy światowej piłki jak Riquelme czy Kily Gonzales. Tutaj swoją karierę rozpoczynał i kończył Maradona.

Ciekawą historię ma również herb klubu. Założyciele nie mogli się na żaden zdecydować i w końcu ustalili, że klub przyjmie barwy pierwszego statku który wpłynie do portu w Buenos Aires. Okazało się, że okręt był pod szwedzką banderą, tak więc od tamtego momentu barwami Boca Juniors są kolory niebieski i złoty. Niebieski stanowi tło a złote są gwiazdki których liczba zależy od ilości tytułów mistrzowskich. Herb jest więc ciągle modyfikowany, w przypadku zdobycia kolejnego mistrzostwa Argentyny dodawana jest gwiazdka.

Lazio Rzym

Lazio Rzym to obecnie największy europejski klub sportowy. Posiada on kilkadziesiąt sekcji, jednak najbardziej znana i rozwinięta jest piłkarska. Klub został założony w 1900 roku, co czyni go jednym z najstarszych w kraju i na kontynencie. Lazio Rzym dwukrotnie zdobyło mistrzostwo Włoch, w 1974 i 2000 roku. Inne sukcesy klubu to wielokrotna wygrana w pucharze oraz wywalczenie ostatniego trofeum Pucharu Zdobywców Pucharów w 1999 roku.

Lazio Rzym ma bogatą historię, klub był wielokrotnie karany degradacja z Serie A i ujemnymi punktami. Po każdej sytuacji podnosił się a liczni kibice pomagali ponownie osiągać sukcesy. Według sondażowych badań zdecydowana większość mieszkańców Rzymu kibicuje właśnie Lazio, jest to zapewne związane z tym, że drużyna jest najstarszym stołecznym klubem sportowym. Lokalny rywal Roma, ma więcej kibiców w regionie, jej fanatycy różnią się także poglądami politycznymi. Lazio uważane jest za zespół prawicowy o dużych tradycjach z okresu dyktatury faszystowskiej we Włoszech, Roma zawsze jest stawiana jako lewicowe przeciwieństwo. Konflikt ten widoczny jest również pomiędzy kibicami, na trybunach i mieście.

Lazio przeplata lepsze i gorsze okresy, jednak tzw. złota era klubu przypadła na początek lat dziewięćdziesiątych. To wtedy właścicielem zespołu stał się wpływowy biznesmen Sergio Cragnotti, to dzięki niemu klub mógł rywalizować z potęgami włoskiego futbolu. W ciągu zaledwie kilku lat pod jego wodzą Lazio zdobyło mistrzostwo kraju, puchar oraz PZP. Budżet klubu przekroczył granicę 100mln euro, stał się jednym z największych w lidze. Niestety, pasmo sukcesów zostało przerwane przez samego właściciela, który został oskarżony o machinacje finansowe i musiał pozbyć się drużyny. Od tego momentu Lazio ma problemy finansowe, próbowano je rozwiązywać na różne sposoby, m.in. sprzedażą akcji itp.

Do najwybitniejszych piłkarzy w historii klubu z pewnością należy Paolo di Canio, który jest niezwykle barwną postacią. Afiszuje się często ze swoimi poglądami faszystowskimi, stał się żywą ikona klubu. Obecnie z grających gwiazd największą popularność ma kapitan zespołu Tommaso Rocchi oraz Simone Inzaghi.

Bayern Monachium

Bayern Monachium jest najbardziej utytułowanym klubem niemieckim, zarówno w obrębie kraju jak i w Europie. Zdobył aż 21-krotnie tytuł mistrza Niemiec, 14-krotnie wygrał puchar kraju, cztery razy triumfował w Lidze Mistrzów, raz w Pucharze Zdobywców Pucharów.

Bayern Monachium został założony w 1900 roku, już od samych początków piłki w Niemczech dominował w rozgrywkach. Niestety, kiedy w 1963 roku chciano założyć ligę nie znalazł się w gronie klubów nominowanych do występów w niej. Musiał przejść drogę kwalifikacji, jednak kiedy awansował do Bundesligi to już nigdy z niej nie spadł. W pierwszym sezonie zajął trzecie miejsce, kolejne lata obfitowały w czołowe lokaty. Wielokrotnie seriami zdobywał mistrzostwo, to w Bayernie grali najlepsi niemieccy zawodnicy. Największe sukcesy klubu to lata 70-te, kiedy to dominował on zarówno w kraju jak i na arenie międzynarodowej.

Bawarski klub rozgrywa swoje mecze na nowej Alianz Arena, która została wybudowana na mistrzostwa świata w 2006 roku. Obiekt może pomieścić prawie 70 tysięcy widzów, jest jednym z najnowocześniejszych stadionów na świecie. Wcześniej, domowe mecze Bayern grał na stadionie olimpijskim w Monachium, który dzielił z miejscowym rywalem TSV.

Warto wiedzieć, że Bayern nie jest klubem miejskim, większość Monachijczyków kibicuje właśnie TSV. Kibice Bayernu pochodzą głównie z regionu Bawarii. Klub ma ponad 150 tysięcy członków oraz prawie 2,5 tysiąca oficjalnych fanklubów. Alianz Arena praktycznie na każdym meczu zapełnia się do ostatniego miejsca, karnety na sezon są natychmiast wykupowane. Bayern jest wielosekcyjny, oprócz dominującej piłki nożnej posiada m.in. zespoły piłki ręcznej, koszykówki i tenisa stołowego.

Do najwybitniejszych piłkarzy z historii klubu zalicza się przede wszystkim Franza Beckenbauera. Inni to Uli Hoenes, Sep Maier, Gerd Muller oraz Stefan Effenber i Lothar Matthaus. Obecnie klub coraz częściej stawia na obcokrajowców, niedawno sprowadzone gwiazdy to m.in. Luca Toni, Franc Ribery czy Arjen Robben.

Bayern Monachium

A-League

A-League to zawodowe rozgrywki piłkarskie na kontynencie australijskim. Jest to jedna z najmłodszych tego typu lig na świecie, powstała w 2004 roku. Występuje w niej dziewięć klubów australijskich i jeden nowozelandzki. W planach jest zwiększenie liczby zespołów o kolejne, zarówno z Australii i nowej Zelandii jak i innych regionów, np. Fidżi.

Ciekawą formę ma system rozgrywek zastosowany w A-League. W 10-zespołowej lidze kluby grają ze sobą trzykrotnie, w zależności od układu dwa razy u siebie lub dwukrotnie na wyjeździe. Zasada jest taka, że w przypadku sezonu kiedy klub A był dwa razy gospodarzem meczy z klubem B, w kolejnym sytuacja jest odwracania. Taki system rozgrywek spowodowany jest małą ilością klubów, w momencie zakładania ligi było ich zaledwie osiem, obecnie jest dziesięć, w przyszłym sezonie będzie 12. Jeśli chodzi o sposób ustalania kolejności w tabeli to oczywiście decyduje liczba punktów, dalej stosunek bramek. Sezon podstawowy kończy się dla czterech klubów, czołowych sześć awansuje do rundy finałowej. Czołowa dwójka walczy pomiędzy sobą o bezpośredni awans do finału, kolejna czwórka jest podzielona na dwie pary. Przegrany z pary czołowej dwójki gra ze zwycięzcą dwurundowej rywalizacji pozostałej czwórki. Wygrany awansuje do finału ligi. Kwalifikacje odbywają się jako dwumecze, finał do jeden mecz tzw. Grand Final.

A-League to również ciekawe uregulowania jeśli chodzi o płace. Wprowadzono maksymalny budżet klubów oraz maksymalne i minimalne wynagrodzenia dla zawodników. Wyjątkiem są młodzi gracze lub reprezentujący międzynarodową klasę. Kadry klubowe muszą liczyć minimum dwudziestu zawodników, z tego czterech musi pochodzić z Australii lub nowej Zelandii. Dodatkowy wymóg to posiadanie trzech piłkarzy w wieku poniżej dwudziestu lat.

Liga staje się coraz bardziej popularna, zainwestowano duże środki w promocję, kluby coraz częściej sprowadzają gwiazdy. Na razie rozegrano cztery finały, dwukrotnie triumfował Melbourne Victory oraz po raz Sydney FC oraz Newcastle Jets.

Copa Libertadores

Copa Libertadores to południowoamerykańskie piłkarskie rozgrywki klubowe. Tłumaczona nazwa brzmi Puchar Wyzwolicieli. W rozgrywkach biorą udział wyłącznie drużyny z kontynentu, ostatnio w ramach promocji rozgrywek dołączyły zespoły z Meksyku. W zależności od siły lig kwalifikuje się określona liczba klubów z każdego kraju. Najwięcej miejsc tradycyjnie ma Argentyna oraz Brazylia po pięć, kolejne kraje oprócz Wenezueli i Meksyku które mają po dwóch przedstawicieli, wystawiają po trzy drużyny. Stawkę uzupełnia obrońca trofeum.

Copa Libertadores powstał w 1960 roku, jest najstarszą formą rozgrywek na tym kontynencie. System składa się z dwóch faz, grupowej oraz pucharowej. W pierwsze, drużyny są podzielone na cztero zespołowe grupy, do dalszej fazy awansują po dwa zespoły. W porównaniu do pucharów europejskich w których finały to tylko jeden mecz, finał Copa Libertadores składa się z meczu u siebie i rewanżu na wyjeździe.

W pucharze dominują przedstawiciele najsilniejszych piłkarsko krajów Ameryki Południowej-Argentyny i Brazylii, dawniej duże sukcesy odnosiły również kluby urugwajskie. Najbardziej utytułowanymi są: Club Atletico Indepediente który wygrał puchar 7-krotnie, Bca Juniors-6 wygranych, Club Atletico Penarol-5 wygranych oraz Estudiantes La Plata-4 wygrane. Ciekawostką jest fakt, ze o ile we wcześniejszych fazach rozgrywek zawsze dominują kluby brazylijskie, to przedstawiciele tego kraju wygrali Copa Libertadores zaledwie 13-krotnie. Dla przykładu Argentyna ma 22 triumfów a Urugwaj 8. Taki stan rzeczy spowodowany jest systemem rozgrywek w Brazylii, który składa się z dwóch części, przez co klubom trudno zachować ciągłość formy w sezonie. Zdarza się, że mistrz otwarcia na zamknięciu znajduje się nisko w tabeli. Z kolei kluby argentyńskie i urugwajskie grają systemem takim jak w Europie.

Ostatnim zwycięzcą Copa Libertadores został argentyński Estudiantes La Plata, który pokonał w dwumeczu brazylijskie Cruzeiro.

Szachtar Donieck

Szachtar Donieck to nowa siła w europejskiej piłce, klub od kilkunastu lat systematycznie budowany. Co prawda został założony w 1936 roku, jednak jego właściwa historia zaczęła się dopiero po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę i przejęciu klubu przez jednego z najbogatszych Ukraińców Rinata Achmetowa. To on inwestuje olbrzymie pieniądze w zespół, kupuje dobrych zagranicznych piłkarzy oraz zatrudnia trenerów-obcokrajowców.

Klub pod rządami Achmetowa czterokrotnie wygrał ligę ukraińską oraz 10-krotnie zajął drugie miejsce. Dodatkowo zdobył sześć razy puchar kraju oraz dwa razy superpuchar. Obok Dynama Kijów jest najbardziej utytułowanym klubem na Ukrainie. Jednak prawdziwy sukces w historii drużyny nastąpił całkiem niedawno, Szachtar w 2009 roku wygrał Puchar UEFA. Co ciekawe w półfinale wyeliminował właśnie Dynamo Kijów, w finale pokonał Werder Brema.

Szachtar Donieck to klub mający siedzibę na wschodzie Ukrainy, w regionie tzw. Donbasu, czyli zagłębia węglowego kraju. Tłumacząc nazwę na polski to brzmi ona Górnik. To na węglu wzbogacił się właściciel klubu, obecnie jest on liderem miejscowych przedsiębiorców. Achmetow wiąże z klubem duże plany, potwierdzać może to budowa najnowocześniejszego stadionu w tej części Europy. Donbas Arena to ponad 50-tysięczny obiekt, wzorowany na stadionie Manchesteru United-Old Trafford. Charakterystycznym aspektem Donbas Areny jest zastosowana nawierzchnia, z racji miejscowych warunków atmosferycznych ułożono na nim sztuczną trawę.

Jeśli chodzi o obecną siłę drużyny to decydują o niej głównie brazylijscy piłkarze. Jest ich w zespole około dziesięciu, obcokrajowcy stanowią większość kadry. Do gwiazd należą Fernandinho, Jadson oraz Ilsinho z Brazylijczyków, a z innych nacji Chorwat Darijo Srna. W Szachtarze gra również Polak, Mariusz Lewandowski. Właściciel drużyny kupuje zawodników głównie w Ameryce Południowej, gwarantuje im ogromne gaże, niechętnie ich sprzedaje. Dzięki temu w stosunkowo krótkim czasie udało mu się zbudować niezwykle silny klub.

Torino FC 1906

Torino to zapomniany wołoski klub, który szczególnie w okresie powojennym stanowił główną siłę we włoskiej piłce ligowej. Drużyna zdobyła siedem tytułów mistrzowskich, pierwszy w 1928 roku a ostatni w 1976, oraz 5-krotnie wygrała puchar kraju. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to największy nastąpił w 1992 roku, kiedy to Torino grało w finale Pucharu UEFA.

Torino powstało w 1906 roku jako AC Torino. W kolejnych latach był znany jako AC Torino, w 1970 roku zmieniono nazwę na Torino Calcio. Od 2005 roku klub tytułuje się Torino FC 1906. Jeśli chodzi o przydomki to kibice używają dwóch, il Granata od kasztanowych barw klubowych oraz il Toro czyli byki.

Zespół rozgrywa swoje mecze na niespełna 30-tysięcznym stadionie Olimpico di Torino, który był m.in. główna areną zimowych igrzysk w 2006 roku. Ostatnio klub dzieli stadion z Juventusem, który rozgrywa tutaj swoje mecze na czas modernizacji własnego obiektu. Warto wiedzieć, że Torino to typowo miejski klub, zdecydowana większość turyńczyków kibicuje właśnie niemu a nie bardziej znanej Starej Damie. Kibice Juventusu pochodzą głównie z regionu oraz okolicznych miejscowości stanowiących aglomerację Turynu.

Torino ma niezwykle burzliwą historię, nie wiadomo w jakim miejscu byłby klub gdyby nie jedno wydarzenie. Chodzi o katastrofę lotniczą z 1949 roku, kiedy to samolot wraz z wracającymi zawodnikami z meczu towarzyskiego z Benfiką rozbił się w okolicach miasta. Od tego momentu, z drobnymi wyjątkami, klub staczał się po równi pochyłej. Nigdy już nie odbudował swojej potęgi o której świadczy to, że przed katastrofą większość kadry włoskiej pochodziła właśnie z tej drużyny. Zdarzały się mecze, w których na boisku w barwach Włoch występowało nawet 10-ciu zawodników Torino. Co prawda jeszcze w 1976 roku Torino zdobyło mistrzostwo, jednak szczególnie od lat 90-tych zostało zdystansowane przed czołówkę ligową, m.in. przez lokalnego rywala Juventus. Obecnie zespół jest typowym średniakiem, przeplata sezony w Serie A i na zapleczu.

Athletic Bilbao

Athletic Bilbao to wyjątkowy klub piłkarski. Jako jedyny mający swoja siedzibę w Kraju Basków zatrudnia wyłącznie piłkarzy mających baskijskie pochodzenie. Przez kilkadziesiąt lat zasada ta była praktykowana praktycznie przez wszystkie kluby z tego regionu, jednak tylko Athletic kultywuje ją do dzisiaj. Na pewno rezygnacja z tej zasady przyniosłaby dużo korzyści, szczególnie pod względem sportowym klub zniwelowałby w znacznym stopniu różnice do krajowej czołówki. Obecnie baskijscy piłkarze są często przepłacani, trudno również zebrać mocny skład z zawodników tej narodowości.

Athletic Bilbao powstał w 1898 roku co czyni go jednym z najstarszych klubów nie tylko w Hiszpanii ale również w Europie. Zespół nigdy nie odnosił większych sukcesów w rozgrywkach międzynarodowych, jedynie w 1977 roku grał w przegranym finale pucharu UEFA. Z kolei w lidze sytuacja wygląda dużo lepiej, Athletic Bilbao 8-krotnie zdobył mistrzostwo, 7 razy był wicemistrzem. Poza tym 24 razy wygrywał Puchar Króla oraz raz superpuchar. Niestety, największe sukcesy klubu to odległe lata, obecnie zespół często broni się przed spadkiem lub zajmuje dolne pozycje w tabeli. Wynika to z polityki klubu, który nie dąży do wzmocnienia drużyny zagranicznymi zawodnikami a wśród Basków niewielu prezentuje wysoki poziom.

Warto wiedzieć, że baskijski klub to drużyna, która nigdy nie spadła z najwyższej klasy rozgrywkowej, rozegrała wszystkie sezony w Primera Division. Athletic Bilbao rozgrywa swoje mecze na stadionie San Mames, jest to stosunkowo nowoczesny obiekt, modernizowany na Mistrzostwa Świata 1984 roku. Obecnie może pomieścić 40 tysięcy widzów, planowana jest rozbudowana do 56 tysięcy miejsc.

Jeśli chodzi o najbardziej zasłużonych piłkarzy dla klubu to bez wątpienia należy do nich 6-krotny zdobywca korony króla strzelców ligi, Zarra oraz jeden z najlepszych bramkarzy w historii Primera Division Gregorio Blasco. Inni wyróżniający się to Gorostiza, Bata oraz Unamuno. Obecnie ikoną drużyny jest wielokrotny reprezentant kraju Joseba Etxeberria.

Primera Division

Primera Division jest obecnie drugą siłą europejską jeśli chodzi o ligową piłkę. Ustępuje tylko Premier League, nieznacznie wyprzedza Serie A. Pierwsze rozgrywki odbyły się w sezonie 1928/29, wygrała je FC Barcelona.

O sile całej ligi decydują głównie dwa kluby-Real Madryt i FC Barcelona.  To one mają najwyższe budżety, nie tylko w Hiszpanii ale również w Europie. Dysponują kwotami przekraczającymi ćwierć miliarda euro, rywali z własnego podwórka poważnie dystansują. Budżet kolejnej Walencji to około 100mln euro. Następne kluby mają już zdecydowanie mniejsze środki. Poza tym rywalizacja Barcelony i Realu ma znaczenie nie tylko sportowe, mecze pomiędzy tymi klubami określane są jako derby Hiszpanii a nawet derby Europy. Barcelona jest klubem katalońskim i jej kibice podkreślają odrębność przy każdej okazji.

Primera Division to dwadzieścia klubów grających systemem każdy z każdym. Do niższej ligi spadają trzy ostatnie, dwa czołowe awansują do Ligi Mistrzów, kolejne dwa grają w eliminacjach do tych rozgrywek. Liga ma do rozdysponowania również trzy miejsca w Pucharze UEFA. Do najsilniejszych klubów oprócz wielkiej dwójki, zalicza się również Valencia, Atletico Madryt oraz Villareal.

Liga hiszpańska jest wyjątkowa z tego względu, że piłka w tym kraju traktowana jest w wyjątkowy sposób. Kluby są oczkiem w głowach regionów, często zdarza się, że to władze samorządowe ratują ich byt kiedy są zagrożone bankructwem. Poza tym, sport to także sposób na identyfikacje narodową i pokazanie odrębności wobec metropolii. Czynią tak na przykład Baskowie, ich najbardziej utytułowany klub Athletic Bilbao zatrudnia tylko rodowitych Basków. Niestety, poprzez taką politykę nie ma szans na większe sukcesy, jednak zarówno kibice jak i władze klubu nie zamierzają takiego podejścia zmieniać.

Najwięcej tytułów mistrzowskim ma na swoim koncie Real Madryt który wygrał ligę 31-krotnie, kolejna Barcelona to 19 zwycięstw. Utytułowane są również Atletico Madryt-9 mistrzostw, Athletic Bilbao-8 oraz Valencia-6.

Derby we włoskiej piłce

Włochy to kraj gdzie piłka nożna jest niezwykle popularna. To kraj, który posiada jedną z najsilniejszych lig czyli Serie A. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę, że to właśnie tutaj odbywa się najwięcej derbowych pojedynków mających kilkudziesięcioletnią historię. Co ciekawe nie dotyczą one rywalizacji w obrębie miast ale również mają zasięg ponadregionalny.

Najstarsze włoskie derby to derby Turynu pomiędzy Juventusem a Torino. Obecnie rywalizacja tej pary wydaje się być śmieszna, jednak jeszcze kilkadziesiąt lat temu to właśnie Torino dominowało we włoskiej piłce i seriami zdobywało mistrzostwa. Na przyszłość klubu głęboki wpływ miała katastrofa lotnicza z 1949 roku, kiedy to zginęła w niej praktycznie cała drużyna. Po tym wydarzeniu klub już nie podniósł się i balansuje pomiędzy Serie A i Serie B. Jeśli chodzi o statystyki to są one bliskie remisu, Juventus wygrał 88 spotkań, remisem zakończyło się 61 a zwycięstwem Torino 74.

Kolejne ważne derbowe spotkania we Włoszech to pojedynki pomiędzy dwoma największymi klubami Mediolanu-Milanem i Interem. Pierwsze derby Mediolanu odbyły się w 1908 roku, od tego czasu rozegrano ponad 270 tego typu meczy. Ciekawostką jest fakt, że większość z nich odbyła się na tym samym stadionie-San Siro, który dzielą pomiędzy siebie oba kluby. Bilans derbów Mediolanu jest korzystny dla AC Milan, który wygrał 105 i zremisował 72 spotkania.

Derby Rzymu to chyba najbardziej zacięta rywalizacja w całej Europie. Dwa klub-Lazio i Roma, to nie tylko rywale z tego samego miasta, ich kibice dzielą się także pod względem sympatii politycznych. Kibice Romy są nastawieni lewicowo, z kolei Lazio to klub, który święcił największe sukcesy za czasów dyktatury Mussoliniego. Dodatkowo konflikt potęguje to, że oba zespoły rozgrywają swoje mecze na tym samym obiekcie, stadionie olimpijskim w Rzymie. Do obecnej chwili odbyło się ponad 160 meczy, 57 wygrała Roma, 43 Lazio.

Najmniej znane szerszemu gronu kibiców piłkarskich są Derby del Sole czyli derby słońca. Rywalizuje w nich Roma z Napoli. Historia tych pojedynków sięga 1929 roku, do tej pory 45 meczy wygrała Roma a 45 Napoli. Ciekawostką jest fakt, że kibice obu klubów przyjaźnią się, więc derby nie są wyrazem rywalizacji kibicowskiej lecz tylko regionalnej.

Włochy to kraj gdzie piłka nożna jest niezwykle popularna. To kraj, który posiada jedną z najsilniejszych lig czyli Serie A. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę, że to właśnie tutaj odbywa się najwięcej derbowych pojedynków mających kilkudziesięcioletnią historię. Co ciekawe nie dotyczą one rywalizacji w obrębie miast ale również mają zasięg ponadregionalny. Najstarsze włoskie derby […]

Serwis prezentuje informacje na temat lig europejskich, takich jak: Angielska, Niemiecka, Francuska, Holenderska, Rosyjska, Szwedzka, Portugalska czy Polska.