Zainteresowanie piłką nożną

Piłka nożna bez wątpienia jest najpopularniejszym sportem na świeci. Każdy kraj posiada bowiem swoją reprezentację oraz wiele drużyn amatorskich. Piłkę nożną trenuje się często od najmłodszych lat, ponieważ im wcześniej, tym większa szansa na zostanie naprawdę dobrym piłkarzem. Oczywiście niezbędne jest zamiłowanie do piłki nożnej, ponieważ nikogo nie można zmusić do lubienia sportu. Posiadając talent, można dzięki treningom osiągnąć prawdziwy sukces. Rodzice, którzy chcą odpowiedzieć na zainteresowanie swoich synów, bardzo często zapisują ich do szkół, gdzie posiadają opiekę profesjonalistów.

Takie treningi najczęściej są płatne, jednak podobnie jest ze wszystkimi zainteresowaniami, które chce się rozwijać poza szkołą. Trzeba pamiętać jednak, że jest to inwestycja w przyszłość, a także doskonała forma spędzania czasu. Dzieci mające dużo ruchu z pewnością są zdrowsze i bardziej radosne, dlatego też dzieci wyrażające zainteresowanie piłką nożną, powinny otrzymać szansę realizacji swojej pasji.

Johan Cruijff

Johan Cruijff to najwybitniejszy holenderski piłkarz, jeden z najlepszych w historii światowego futbolu. Karierę rozpoczynał jako chłopiec pomagający przy utrzymaniu murawy na stadionie Ajaxu. Kiedy grał w wolnym czasie z kolegami skauci klubu wypatrzyli go i w wieku kilkunastu lat rozpoczął profesjonalne szkolenie. Dość szybko znalazł się w pierwszej drużynie i stał się gwiazdą zespołu. Ajax z Cruijff’em w składzie seryjnie wygrywał mistrzostwa, trzykrotnie z rzędu zdobył również puchar Europy. Sukcesy oraz dobra gra skutkowała przejściem piłkarza do FC Barcelony.

W Barcie Cruijff stał się gwiazda światowego formatu, strzelał dziesiątki bramek w najważniejszych meczach. W tym samym czasie osiągnął również największy sukces z reprezentacją Holandii zdobywając w 1974 roku wicemistrzostwo świata. Po kilku latach gry w Hiszpanii, zawodnik skonfliktowany z władzami klubu odszedł do USA, gdzie grał w jednej z drużyn gwiazd. Było to w owym czasie dość modne w Stanach, sprowadzano kończących karierę popularnych zawodników i rozgrywano praktycznie wyłącznie pokazowe-towarzyskie mecze. Ostatnim klubem Cruijffa był holenderski NEC Nijmegen.

Po zakończeniu kariery zawodniczej, Cruijff zainteresował się trenerką. Został managerem Ajaxu z którym zdobył Puchar Zdobywców Pucharów oraz wiele trofeów w lidze. Kolejnym klubem była słynna Barcelona gdzie stworzył, uważaną za najlepszą w historii piłki, drużynę zwaną dream teamem. To wtedy zapoczątkował ofensywny styl gry znany z reprezentacji Holandii, Barcelona strzelała dużo bramek, zdobyła Puchar Zdobywców Pucharów oraz wygrała Puchar Europy. Również w lidze dominowała, zdobyła czterokrotnie z rzędu mistrzostwo Hiszpanii. Okres w którym Cruijff trenował klub uważany jest za jeden z najlepszych w historii Barcy.

Obecnie pełni on funkcję nieoficjalnego dyrektora w Barcelonie, pomimo braku stałego stanowiska ma olbrzymi wpływ na to co dzieje się w klubie. Z jego zdaniem liczą się zarówno prezesi jak i kibice. To m.in. on powoduje, że w Barcelonie grało i gra tak wielu piłkarzy holenderskiego pochodzenia.

Ajax Amsterdam

Ajax Amsterdam to najbardziej utytułowany holenderski klub, jeden z tych, które zdobyły najwięcej trofeów w Europie. Został oficjalnie założony w 1900 roku, jednak już wcześniej działał pod innymi nazwami. Ajax rozgrywa swoje mecze na nowoczesnym obiekcie Amsterdam Arena mogącym pomieścić ponad 50 tysięcy widzów. Był to pierwszy tego typu stadion wybudowany w Europie, posiada strome trybuny oraz rozsuwany dach. Można stwierdzić, że to właśnie Holendrzy zapoczątkowali nowy trend w budownictwie sportowym.

Ajax Amsterdam obecnie ma słabsze sezony, wraz z komercjalizacją piłki klub stracił bardzo dużo. Holandia to stosunkowo niewielki rynek w porównaniu do Anglii, Hiszpanii czy Niemiec, tak więc wpływy od sponsorów są dużo mniejsze. Jeszcze na początku lat 90-tych klub wyrównywał ta różnicę transferami, jednak obecnie traci już nawet do drużyn ze wschodniej Europy.

Ajax największe sukcesy odnosił przed około 15-ma latami. To wtedy wygrywał seryjnie mistrzostwa kraju oraz europejskie puchary. Inny okres świetności klubu to lata 70-te, kiedy również dominował na wszystkich frontach. Było to wynikiem doskonałego systemu szkolenia młodzieży, jest on stawiany za wzór jeśli chodzi o ta część profesjonalnego futbolu. W piłce nie było jeszcze tak wielkich pieniędzy, transfery były rzadkie, wychowankowie stanowili o sile klubu. Później nastąpiła prawdziwa rewolucja, takie kluby jak Ajax były zmuszone wyprzedawać gwiazdy nie będąc w stanie zapewnić im odpowiednich warunków finansowych.

Warto przypomnieć, że to właśnie ze szkółki Ajaxu wyszły takie gwiazdy jak Johan Cruijff, Marco van Basten, Ronald Koeman, Frank Rijkaard, bracia de Boer czy Patrick Kluivert. Lista jest bardzo długa, można wymienić kilkuset wybitnych zawodników, niektórzy grają w piłke jeszcze do dzisiaj. Obecnie klub ciągle szkoli młodzież, jednak najlepszych wyłapują od razu bogatsze zespoły. Nie pozwala to na odnoszenie sukcesów, Ajax nawet na krajowym podwórku coraz częściej ulega rywalom, np. PSV czy Alkmaar.

Rubin Kazań

Rubin Kazań to nowa siła nie tylko w rosyjskim ale również w europejskim futbolu. Ten założony w 1958 roku klub dysponuje praktycznie nieograniczonym budżetem, jest w stanie kupić każdego piłkarza. Jak mawia prezes Rubina-jedynym ograniczeniem są chęci zawodników do gry w Kazaniu. Jest w tym sporo racji, ponieważ Kazań leży daleko na wschód od Moskwy, na totalnej prowincji. Samo miasto jest duże, ma ponad milion mieszkańców, jednak cywilizacyjnie jest strasznie zapóźnione. Stolica Tatarstanu to wielki ośrodek przemysłu generujący jednocześnie ogromną fale przestępczości. Pojawiają się nawet głosy, że właśnie za klubem stoi zorganizowany świat przestępczy i dlatego może sobie on pozwolić na tak wielki budżet. Zagraniczni piłkarze mają więc spore obawy przechodząc do Rubina, jednak coraz częściej górę biorą wielkie pieniądze jakie oferuje klub. Według nieoficjalnych danych drużyna ma na wydatki od 60 do 80 mln dolarów rocznie, do tego dochodzi budżet na transfery.

Rubin Kazań swoje mecze rozgrywa na miejskim Centralnym stadionie, który jest w stanie pomieścić około 30 tysięcy widzów. Jest to obiekt mocno przestarzały, powstały już projekty odnośnie budowy nowoczesnego 50-tysięcznika.

Jeśli chodzi o sukcesy to na razie Rubin nie ma ich za wiele. Przez wiele lat był to przeciętny klub, dopiero ostatnio został poważnie wzmocniony. Ogromny budżet zagwarantował w zeszłym roku pierwsze w historii klubu mistrzostwo Rosji. Kolejny sezon to następny triumf, obecny również należy do udanych. Także w Lidze Mistrzów Rubin rozegrał kilka dobrych meczy, korzystając głównie z atutu własnego boiska i trudnych warunków atmosferycznych panujących już od jesieni w Kazaniu.

Obecna kadra Rubina to głównie obcokrajowcy. O sile drużyny stanowią takie gwiazdy jak Hiszpan Cesar Navas, Ukrainiec Serhij Rebrow, Turek Gokdeniz Karadeniz oraz Rumun Ilie Cebanu. Dodatkowo kadrę uzupełniają wyróżniający się Rosjanie, Piotr Bystrow i Aleksandr Riazancew. W klubie gra również Polak Rafał Murawski.

Primera Division de Mexico

Primera Division to najwyższy poziom ligowy w meksykańskiej piłce, w lidze występuje osiemnaście klubów. Liga powstała w 1943 roku, wykształciła się z rozgrywek regionalnych. Od tamtego momentu wielokrotnie przechodziła reorganizacje, na początku lat 90-tych uzyskała obecną formę. Warto wiedzieć, że liga meksykańska jest jedną z najbardziej niedocenianych w świecie piłkarskim, budżety klubów w niej występujących plasują ja w ścisłej światowej czołówce.

Pomimo, że Meksyk jest stosunkowo biednym krajem, to piłka nożna jest tutaj traktowana wyjątkowo. Właścicielami klubów są najbogatsi Meksykanie, zespoły mają dziesiątki tysięcy aktywnych kibiców. Mecze oglądane są na żywo po 40, 60 czy nawet 100 tysięcy ludzi, kluby mają swoje siedziby praktycznie tylko w milionowych aglomeracjach. To wszystko powoduje, że rynek na piłkę w Meksyku jest ogromny, zespoły sponsorują często międzynarodowe koncerny, tj. Coca-Cola czy Visa, właściciele gwarantują budżety rzędu 20-30 mln dolarów. Jednak większość klubów nie sprowadza zagranicznych gwiazd, inwestuje raczej we własnych zawodników. Dlatego też, tak trudno spotkać Meksykanina grającego np. w europejskim klubie, po prostu zagraniczne drużyny nie są w stanie przebić ofert tych meksykańskich. Taka sytuacja spowodowała pewną hermetyczność ligi, jednak osoby dokładniej śledzące jej wyniki wiedzą, że prezentuje ona bardzo wysoki poziom. Większość klubów meksykańskich z powodzeniem grałaby w najsilniejszych europejskich ligach.

Do największych klubów w lidze Primera Division należą America oraz Chivas, pojedynki pomiędzy nimi uważane są za derby kraju. Inne popularne drużyny to Cruz Azul, UNAM, Atlas oraz Pachuca. Najbardziej utytułowanymi są Chivas-zdobywca 11 mistrzostw, America-10 oraz Toluca-9 i Cruz Azul-8. Liga meksykańska ma niezwykle wyrównany poziom, dlatego też brak jest jednego zdecydowanego lidera.

Jeśli chodzi o system rozgrywek to jest on klasyczny dla większości krajów latynoskich. Sezon składa się z dwóch części, zwycięzca każdej z nich otrzymuje tytuł mistrza kraju. Dodatkiem wyróżniającym ligę jest faza play-off.

America Meksyk

America to największy i najbardziej popularny klub piłkarski w Meksyku. Został założony w 1916 roku w stolicy kraju przez dwóch uczniów jezuickiego gimnazjum. Początkowo zespół był typowo amatorski, występował w miejskich ligach. Dopiero w latach 40-tych w Meksyku powstała krajowa liga, jednak America nie odgrywał w niej większego znaczenia. Rozkwit klubu przypadł na lata 50-te, kiedy to zespół wielokrotnie zdobył puchar kraju. Po kilkuletnim zamieszaniu jeśli chodzi o właścicieli America został kupiony przez jednego z najbogatszych Meksykanów, właściciela sieci stacji telewizyjnych. Był on w stanie inwestować ogromne, jak na warunki amerykańskie, pieniądze w drużynę.

Klub w kolejnych latach kilkukrotnie zdobył mistrzostwo kraju, łącznie ma ich na koncie 14. Pięciokrotnie wygrał również puchar mistrzów strefy CONCACAF, po dopuszczeniu do gry w Copa Libertadores dwa razy osiągnął półfinał. Mimo wszystko, patrząc na kilkudziesięcio milionowy budżet klubu osiągnięcia te nie zadowalają kibiców. Nie zgadzają się oni z linią właściciela, który począwszy od przejęcia zespołu w latach 60-tych, forsuje politykę zatrudniania zagranicznych piłkarzy. Dopiero w ostatnich latach władze drużyny odeszły od tego i skupiają się na lokalnych zawodnikach.

America rozgrywa swoje mecze na jednym z największych stadionów świata, mogącym pomieścić ponad 110 tysięcy widzów Estadio Azteca. Obiekt był wielokrotnie przebudowywany, dawniej miał pojemność ponad 130 tysięcy, odbywały się na nim również mecze mistrzostw świata w w 1986 roku. Stadion jest obiektem miejskim, swoje spotkania rozgrywa na nim kilka klubów.

Największym rywalem America w Meksyku jest klub Chivas. Mecze pomiędzy tymi zespołami należą do najzacieklejszych na świecie, kibice darzą się ogromną nienawiścią. Rywalizacja odbywa się na niespotykanym gdzie indziej poziomie, spotkania obserwują 100-tysięczne tłumy, dochodzi do bójek pomiędzy piłkarzami, działaczami i kibicami.

Boca Juniors

Boca Juniors Buenos Aires to jeden z najbardziej utytułowanych argentyńskich i południowoamerykańskich klubów. Został on założony w 1905 roku przez włoskich emigrantów, dlatego też w historii klubu można dostrzec wiele europejskich wpływów. Kibice Boca Juniors uważają się za lepszych właśnie z tytułu europejskiego pochodzenia, większość z nich należy do klasy robotniczej. Z kolei kibice lokalnego rywala River Plate wywodzą się z warstw zamożniejszych. Według ostatnich szacunków klub ma ponad 60 tysięcy zarejestrowanych sympatyków, według badań sondażowych 40 procent mieszkańców Argentyny kibicuje Boca Juniors.

Boca rozgrywa swoje mecze na jednym z najsłynniejszych stadionów świata, la Bombonera. Ma on ponad 60 tysięcy miejsc oraz niezwykle charakterystyczną budowę. Boisko z trzech stron otoczone jest trybunami w kształcie podkowy, czwarta strona jest zabudowana oddzielna trybuną vipowską.

Boca Juniors odnosił wiele sukcesów, warto wspomnieć, że aż 29-krotnie zdobył mistrzostwo kraju, 21-krotnie był wicemistrzem. Praktycznie w każdym sezonie ze swojej 100-letniej historii grał o najwyższe cele. Jeśli chodzi o rozgrywki międzynarodowe to klub dziewięć razy grał w finale Copa Libertadores sześciokrotnie go wygrywając. Zdobył również trzykrotnie puchar interkontynentalny pokonując w nim europejską drużynę.

Klub Boca Juniors znany jest z doskonałej pracy z młodzieżą. To tutaj wychowały się takie gwiazdy światowej piłki jak Riquelme czy Kily Gonzales. Tutaj swoją karierę rozpoczynał i kończył Maradona.

Ciekawą historię ma również herb klubu. Założyciele nie mogli się na żaden zdecydować i w końcu ustalili, że klub przyjmie barwy pierwszego statku który wpłynie do portu w Buenos Aires. Okazało się, że okręt był pod szwedzką banderą, tak więc od tamtego momentu barwami Boca Juniors są kolory niebieski i złoty. Niebieski stanowi tło a złote są gwiazdki których liczba zależy od ilości tytułów mistrzowskich. Herb jest więc ciągle modyfikowany, w przypadku zdobycia kolejnego mistrzostwa Argentyny dodawana jest gwiazdka.

Lazio Rzym

Lazio Rzym to obecnie największy europejski klub sportowy. Posiada on kilkadziesiąt sekcji, jednak najbardziej znana i rozwinięta jest piłkarska. Klub został założony w 1900 roku, co czyni go jednym z najstarszych w kraju i na kontynencie. Lazio Rzym dwukrotnie zdobyło mistrzostwo Włoch, w 1974 i 2000 roku. Inne sukcesy klubu to wielokrotna wygrana w pucharze oraz wywalczenie ostatniego trofeum Pucharu Zdobywców Pucharów w 1999 roku.

Lazio Rzym ma bogatą historię, klub był wielokrotnie karany degradacja z Serie A i ujemnymi punktami. Po każdej sytuacji podnosił się a liczni kibice pomagali ponownie osiągać sukcesy. Według sondażowych badań zdecydowana większość mieszkańców Rzymu kibicuje właśnie Lazio, jest to zapewne związane z tym, że drużyna jest najstarszym stołecznym klubem sportowym. Lokalny rywal Roma, ma więcej kibiców w regionie, jej fanatycy różnią się także poglądami politycznymi. Lazio uważane jest za zespół prawicowy o dużych tradycjach z okresu dyktatury faszystowskiej we Włoszech, Roma zawsze jest stawiana jako lewicowe przeciwieństwo. Konflikt ten widoczny jest również pomiędzy kibicami, na trybunach i mieście.

Lazio przeplata lepsze i gorsze okresy, jednak tzw. złota era klubu przypadła na początek lat dziewięćdziesiątych. To wtedy właścicielem zespołu stał się wpływowy biznesmen Sergio Cragnotti, to dzięki niemu klub mógł rywalizować z potęgami włoskiego futbolu. W ciągu zaledwie kilku lat pod jego wodzą Lazio zdobyło mistrzostwo kraju, puchar oraz PZP. Budżet klubu przekroczył granicę 100mln euro, stał się jednym z największych w lidze. Niestety, pasmo sukcesów zostało przerwane przez samego właściciela, który został oskarżony o machinacje finansowe i musiał pozbyć się drużyny. Od tego momentu Lazio ma problemy finansowe, próbowano je rozwiązywać na różne sposoby, m.in. sprzedażą akcji itp.

Do najwybitniejszych piłkarzy w historii klubu z pewnością należy Paolo di Canio, który jest niezwykle barwną postacią. Afiszuje się często ze swoimi poglądami faszystowskimi, stał się żywą ikona klubu. Obecnie z grających gwiazd największą popularność ma kapitan zespołu Tommaso Rocchi oraz Simone Inzaghi.

Bayern Monachium

Bayern Monachium jest najbardziej utytułowanym klubem niemieckim, zarówno w obrębie kraju jak i w Europie. Zdobył aż 21-krotnie tytuł mistrza Niemiec, 14-krotnie wygrał puchar kraju, cztery razy triumfował w Lidze Mistrzów, raz w Pucharze Zdobywców Pucharów.

Bayern Monachium został założony w 1900 roku, już od samych początków piłki w Niemczech dominował w rozgrywkach. Niestety, kiedy w 1963 roku chciano założyć ligę nie znalazł się w gronie klubów nominowanych do występów w niej. Musiał przejść drogę kwalifikacji, jednak kiedy awansował do Bundesligi to już nigdy z niej nie spadł. W pierwszym sezonie zajął trzecie miejsce, kolejne lata obfitowały w czołowe lokaty. Wielokrotnie seriami zdobywał mistrzostwo, to w Bayernie grali najlepsi niemieccy zawodnicy. Największe sukcesy klubu to lata 70-te, kiedy to dominował on zarówno w kraju jak i na arenie międzynarodowej.

Bawarski klub rozgrywa swoje mecze na nowej Alianz Arena, która została wybudowana na mistrzostwa świata w 2006 roku. Obiekt może pomieścić prawie 70 tysięcy widzów, jest jednym z najnowocześniejszych stadionów na świecie. Wcześniej, domowe mecze Bayern grał na stadionie olimpijskim w Monachium, który dzielił z miejscowym rywalem TSV.

Warto wiedzieć, że Bayern nie jest klubem miejskim, większość Monachijczyków kibicuje właśnie TSV. Kibice Bayernu pochodzą głównie z regionu Bawarii. Klub ma ponad 150 tysięcy członków oraz prawie 2,5 tysiąca oficjalnych fanklubów. Alianz Arena praktycznie na każdym meczu zapełnia się do ostatniego miejsca, karnety na sezon są natychmiast wykupowane. Bayern jest wielosekcyjny, oprócz dominującej piłki nożnej posiada m.in. zespoły piłki ręcznej, koszykówki i tenisa stołowego.

Do najwybitniejszych piłkarzy z historii klubu zalicza się przede wszystkim Franza Beckenbauera. Inni to Uli Hoenes, Sep Maier, Gerd Muller oraz Stefan Effenber i Lothar Matthaus. Obecnie klub coraz częściej stawia na obcokrajowców, niedawno sprowadzone gwiazdy to m.in. Luca Toni, Franc Ribery czy Arjen Robben.

Bayern Monachium

Lionel Messi

Lionel Messi już w wieku kilkunastu lat został okrzyknięty następcą Maradony. Jest piłkarzem pochodzącym z Argentyny, urodził się w 1987 roku w Rosario.W wieku 13 lat wyjechał do Europy dostrzeżony przez skautów Barcelony. Początkowo nie był podstawowym zawodnikiem, pomimo że regularnie występował w meczach Primera Division. Dopiero dwa lata temu jego talent eksplodował, znalazł się na stałe w pierwszym składzie Barcy, strzelił w lidze kilkanaście bramek.

Messi z Barceloną odniósł liczne sukcesy, oprócz trzech mistrzostw Hiszpanii wygrał puchar, superpuchar kraju i Europy, klubowe mistrzostwa świata oraz Ligę Mistrzów. Także w reprezentacji zaliczył udane występy, największy sukces to na pewno mistrzostwo olimpijskie na igrzyskach w Pekinie. Z kolei Copa America zajął z zespołem drugie miejsce, wygrał młodzieżowe mistrzostwa świata. Poza tym już wcześniej, w 2006 roku, był najmłodszym zawodnikiem reprezentacji Argentyny jaki wystąpił na mistrzostwach świata.

Lionel Messi od najmłodszych lat uprawiał piłkę nożną, jednak nie ominęły go również poważne problemy zdrowotne. Z racji niskiego wzrostu podejrzewano u niego pewien rodzaj karłowatości, m.in. z tego powodu rodzina zabrała go do Europy aby tutaj przeszedł terapię hormonalną. Jeśli chodzi o kluby jakie reprezentował w karierze to w Argentynie większej kariery nie zdążył zrobić. Grał w kilku amatorskich drużynach po czym trafił do dość znanego w kraju Newell’s Old Boys. To właśnie tam wypatrzyła go katalońska Barcelona, która zgodziła się nawet sfinansować pobyt całej rodziny w Europie.

Mimo młodego wieku Messi jest laureatem najważniejszych wyróżnień w zawodowym futbolu. W 2009 roku  dostał Złotą Piłkę France Football oraz został uznany piłkarzem roku FIFA. Messi to także gwiazda przemysłu gier komputerowych, to jego zdjęcie znajduje się na okładce serii PRO Evolution Soccer, to on został zaangażowany jako główna ikona reklamująca tą grę.

Boiskowy pseudonim zawodnika to La Pulga czyli Pchła, nadany mu z racji jego niezwykłej szybkości, umiejętności dryblingu i sprytu.

Serie A

Serie A to wyjątkowa liga piłkarska. Co prawda lata świetności ma już za sobą, jednak ciągle klasyfikowana jest w wielkiej trójce. Ostatnio wiele klubów miało problemy finansowe, budżety zostały znacząco zredukowane, jednak czołówka ciągle należy do najsilniejszych w Europie. Serie A to chyba ostatnia liga, która nie do końca poddała się komercji. To na włoskich stadionach dominuje jeszcze klasyczny styl kibicowania na który składają się silne grupy fanowskie, to tutaj odbywa się najwięcej derbowych pojedynków.

Włoska Serie A to przede wszystkim wielka czwórka-Juventus Turyn, AC Milan, Inter Mediolan oraz AS Roma. W zależności od poszczególnych lat dołącza do niej Lazio Rzym, które również dysponuje budżetem w wysokości ponad 100mln euro. Pomiędzy tymi klubami a pozostałymi jest ogromna przepaść, warto wiedzieć, że kolejne zespoły mają zaledwie 20-30mln budżety. Z tego też względu liga jest mocno skonfliktowana, prawie 40 procent wpływów telewizyjnych trafia do czołowych 5-6 klubów, reszta dostaje znikomy procent. Wiele razy przedstawiciele takich zespołów jak Bologna czy Parma, próbowali coś z tym zrobić, jednak zawsze bezskutecznie. Wynikiem takiego stanu rzeczy jest to, że corocznie o najwyższe cele i puchary walczą te same kluby, zamieniając się jedynie miejscami.

Serie A to dwadzieścia drużyn z których trzy najsłabsze corocznie spadają do niższej klasy rozgrywkowej Serie B. System rozgrywek to mecz i rewanż, każdy klub rozgrywa 38 spotkań. Ligę charakteryzuje brak przerwy pomiędzy rundami, praktycznie przez cały sezon rozgrywane są poszczególne kolejki.

Najbardziej utytułowany klub we włoskim futbolu to Juventus Turyn, który wygrał mistrzostwo 29 razy, w wyniku afery z ustawianiem meczy liczbę tą zweryfikowano na 27. Kolejne zasłużone kluby to te najbogatsze czyli Lazio, Roma, Milan i Inter oraz silne w przeszłości Torino, Genoa i Bologna. Do najpopularniejszych można zaliczyć jeszcze Parmę, Napoli oraz Sampdorię Genua.

Liga Mistrzów

Liga Mistrzów UEFA to europejskie rozgrywki piłkarskie, w których występują najsilniejsze kluby z całego kontynentu. Puchar został założony w 1991 roku, początkowo kwalifikowali się do niego tylko mistrzowie krajów. Przedstawiciele najsilniejszych lig mieli awans automatyczny, ci ze słabszych musieli grać w kwalifikacjach. Po kilku latach wprowadzono gruntowne zmiany, były one głównie wynikiem nacisku najsilniejszych klubów piłkarskich w Europie. Grupa tzw. G13 a później G16, groziła UEFA-ie, że zorganizuje zamknięte, właśnie rozgrywki. Federacja ugięła się i rozszerzyła Ligę Mistrzów na wicemistrzów oraz trzecie i czwarte drużyny najsilniejszych lig. W ten sposób rozgrywki stały się zmaganiami gigantów, klubów dysponujących największymi budżetami.

System rozgrywek Ligi Mistrzów opiera się na trzech fazach. Pierwsza to faza kwalifikacji, w której biorą udział przedstawiciele słabszych lig. Ma ona kilka stopni, tak więc do głównych rozgrywek dostają się tylko najsilniejsi. Główna część to rozgrywki w cztero zespołowych grupach, gdzie każdy gra z każdym mecz u siebie i rewanż. Do dalszej fazy awansują czołowe dwa zespoły z każdej grupy. We wcześniejszych latach po pierwszej fazie grupowej następowała kolejna, jednak z powodu napiętego kalendarza ostatnio ją zlikwidowano i rozgrywki odbywają się systemem play-off. O ile w poszczególnych rundach grane są dwa mecze to wielki finał odbywa się na wcześniej wyznaczonym stadionie, grany jest tylko jeden mecz.

Liga Mistrzów to oprócz wysokiego poziomu również ogromne pieniądze. Każdy mecz jest wynagradzany, dodatkowo klub otrzymuje premię za zwycięstwo i remis. Poza tym sam awans do tych rozgrywek to gwarantowana suma pieniędzy, kolejne fazy play-off również są premiowane. Dlatego też, w ostatnich latach, rozgrywki zaczęły być hermetyczne, ciężko dostać się do nich klubowi ze słabszej ligi. Prym w Lidze Mistrzów wiodą zespoły w Anglii, Hiszpanii i Włoch. Pojawiły się nawet propozycje aby zmienić system kwalifikacji na premiujący mistrzów krajowych, jednak poza drobnymi zmianami niewiele z tego wyszło.

Jeśli chodzi o triumfatorów to trzykrotnie rozgrywki wygrywał Real Madryt i AC Milan, dwukrotnie udało się to Barcelonie oraz Manchester United.

Premier League

Premiere League to najwyższa klasa rozgrywkowa w angielskim futbolu. Liga powstała w 1991 roku, po kilkukrotnych przekształceniach uzyskała obecny kształt. Początkowo w jej skład wchodziły trzy poziomy rozgrywek, jednak po reorganizacji Premiere League stała się konsorcjum, którego udziałowcami jest dwadzieścia czołowych klubów w Anglii.

System rozgrywek jest standardowy, każdy zespół gra z każdym mecz i rewanż, razem daje to 38 meczy w sezonie. Cały cykl rozgrywek to 380 spotkań. Za zwycięskie spotkanie przyznaje się trzy punkty, remis po jednym, przegrany punktów nie zdobywa. Końcową kolejność w tabeli ustala się według liczby punktów oraz stosunku zdobytych i straconych bramek. Z ligi spadają trzy najsłabsze zespoły.

Premiere League jest obecnie najsilniejszą piłkarską ligą na świecie. Siła ta wynika nie tylko z budżetów klubów, które należą do jednych z najwyższych, ale również z formy jaką one prezentują w międzynarodowych pucharach. Czołowe zespoły angielskie, tj. Manchester United, Chelsea i Arsenal z Londynu oraz Liverpool, cyklicznie występują w finalnych częściach Ligi Mistrzów czy Pucharu UEFA, przedstawiciele Premiere League wielokrotnie wygrywali tego typu rozgrywki. To w tych klubach grają najlepsi światowi piłkarze sprowadzani za kilkudziesięciomilionowe kwoty.

Sukces Premiere League to wynik przede wszystkim działania poszczególnych rządów Wielkiej Brytanii. Pod koniec lat 90-tych postanowiono walczyć z chuligaństwem na stadionach oraz przeprowadzić reorganizację rozgrywek. Wprowadzono surowe kary oraz zobligowano kluby do gruntownej modernizacji obiektów. Dzięki temu, w stosunkowo krótkim czasie, w Anglii praktycznie całkowicie znikły wybryki kibiców a stadiony zapełniły się. Wraz z tym przyszedł sukces marketingowy ligi, w kolejnych latach dostawała ona coraz większe pieniądze z tytułu praw telewizyjnych i sponsorskich. Kluby Premiere League stały się doskonałym miejscem do inwestowania, większość z nich jest już w posiadaniu kapitału międzynarodowego.

Major League Soccer

MLS to Major League Soccer, północnoamerykańska zawodowa liga piłkarska. Została ona założona w 1996 roku na fali popularności piłki w USA wynikającej z organizowania w tym kraju mistrzostw świata. MLS jest wzorowana na innych ligach zawodowych w Stanach Zjednoczonych, skupia kluby amerykańskie i kanadyjskie.

Major League Soccer to liga oparta na zasadzie franszczyzny. Oznacza to, że o siedzibie zespołu decyduje jego właściciel, kluby mogą być dowolnie przenoszone z miasta do miasta. W krótkiej historii ligi takie sytuacje miały miejsce już wielokrotnie, niektóre zespoły upadały całkowicie, inne pojawiały się w nowych lokalizacjach. Wynikało to głównie z regionalnej popularności piłki nożnej w kraju, jest ona ściśle związana z grupami narodowościowymi zamieszkującymi poszczególne stany. Najwięcej kibiców piłkarskich mieszka tam, gdzie jest duża imigracja europejska oraz latynoska. Skupia się ona więc na wschodnim wybrzeżu, główne miasta to Chicago i Nowy Jork oraz na Florydzie gdzie osiedliło się wielu imigrantów z krajów Ameryki Łacińskiej.

Obecnie w MLS występuje 15 zespołów, podzielonych na dwie konferencje-wschodnią i zachodnią. W kolejnych latach etapami ma dołączyć następne trzy kluby, w tym jeden z Kanady. System rozgrywek składa się z fazy zasadniczej w której każdy gra z każdym mecz i rewanż. Do play-off awansują po cztery czołowe zespoły z każdej konferencji, które rywalizują we własnym gronie. Zwycięzcy konferencji spotykają się w finale rozgrywanym jako jeden mecz.

Ciekawostką odnośnie MLS jest sposób wykonywania rzutów karnych. Piłka nie jest ustawiana na jedenastce, zawodnik rusza z nią z połowy boiska. Z kolei bramkarz musi stać na linii pola bramkowego. Zawodnik wykonujący rzut karny ma więc dwie możliwości, albo przelobowanie bramkarza albo kiwanie aż do samej bramki. Jak więc można się domyśleć, skuteczność strzelenia bramki z karnego jest mniejsza niż w tradycyjnie obowiązującym sposobie.

Najlepsze drużyny ligi występują również w rozgrywkach klubowych Ameryki Południowej, w zależności od sezonu USA dostaje jedno lub dwa miejsca.

Copa America

Copa America to oficjalna nazwa piłkarskich mistrzostw Ameryki Południowej. Są one uważane za drugie najsilniejsze kontynentalne rozgrywki międzynarodowe po Euro. Po raz pierwszy odbyły się w 1910 roku, gospodarzem była Argentyna. Początkowo Copa America odbywała się nieregularnie co kilka lat, dopiero po wojnie ustalono cykl trzyletni. Od następnych mistrzostw postanowiono dostosować się do trendów międzynarodowych i rozgrywki będą grane co cztery lata.

Jeśli chodzi o sukcesy to zdecydowanymi liderami pod względem tytułów są Argentyna i Urugwaj. Reprezentacja Argentyny wygrała Copa America 15-krotnie, Urugwaju 14-krotnie. Z kolei Brazylia w klasyfikacji jest dopiero trzecia z 8-ma zwycięstwami. Poza tym tytuły mistrzowskie zdobywały jeszcze cztery kraje-Paragwaj i Peru dwukrotnie oraz Kolumbia i Boliwia po jednym razie. Ciekawostką jest fakt, że w 1999 roku turniej wygrała Japonia, występująca na nim gościnnie.

W Conmebol czyli południowoamerykańskim związku piłki nożnej, zrzeszonych jest dziesięć krajów. Z tego tez względu od wielu lat, dla uatrakcyjnienia rozgrywek, zapraszane są do udziału w Copa America reprezentacje głównie z Ameryki Południowej. W przeszłości udział zaliczyły USA, Meksyk, Kostaryka czy Honduras oraz wyjątkowo Japonia. Władze Conmebol starają się o promocję swojej imprezy, planują jej stopniowe rozszerzanie na różne kraje oraz zwiększanie ilości drużyn biorących udział w rozgrywkach. Są również plany organizowania wspólnych mistrzostw dla obu Ameryk.

System rozgrywek Copa America obejmuje dwanaście reprezentacji, które grają w trzech cztero zespołowych grupach. Po fazie meczy każdy z każdym do play-off awansują po dwie czołowe drużyny z każdej grupy oraz dwie z trzecich miejsc z najlepszym bilansem. Dalej rywalizacja przebiega już klasycznie. Do tej pory, najczęściej gospodarzem turnieju była Argentyna-9 razy, kolejny Urugwaj organizował go 7-krotnie. Trzykrotnie rozegrano Copa America w więcej niż jednym kraju, gospodarzem w 2011 roku będzie Argentyna.

Szachtar Donieck

Szachtar Donieck to nowa siła w europejskiej piłce, klub od kilkunastu lat systematycznie budowany. Co prawda został założony w 1936 roku, jednak jego właściwa historia zaczęła się dopiero po uzyskaniu niepodległości przez Ukrainę i przejęciu klubu przez jednego z najbogatszych Ukraińców Rinata Achmetowa. To on inwestuje olbrzymie pieniądze w zespół, kupuje dobrych zagranicznych piłkarzy oraz zatrudnia trenerów-obcokrajowców.

Klub pod rządami Achmetowa czterokrotnie wygrał ligę ukraińską oraz 10-krotnie zajął drugie miejsce. Dodatkowo zdobył sześć razy puchar kraju oraz dwa razy superpuchar. Obok Dynama Kijów jest najbardziej utytułowanym klubem na Ukrainie. Jednak prawdziwy sukces w historii drużyny nastąpił całkiem niedawno, Szachtar w 2009 roku wygrał Puchar UEFA. Co ciekawe w półfinale wyeliminował właśnie Dynamo Kijów, w finale pokonał Werder Brema.

Szachtar Donieck to klub mający siedzibę na wschodzie Ukrainy, w regionie tzw. Donbasu, czyli zagłębia węglowego kraju. Tłumacząc nazwę na polski to brzmi ona Górnik. To na węglu wzbogacił się właściciel klubu, obecnie jest on liderem miejscowych przedsiębiorców. Achmetow wiąże z klubem duże plany, potwierdzać może to budowa najnowocześniejszego stadionu w tej części Europy. Donbas Arena to ponad 50-tysięczny obiekt, wzorowany na stadionie Manchesteru United-Old Trafford. Charakterystycznym aspektem Donbas Areny jest zastosowana nawierzchnia, z racji miejscowych warunków atmosferycznych ułożono na nim sztuczną trawę.

Jeśli chodzi o obecną siłę drużyny to decydują o niej głównie brazylijscy piłkarze. Jest ich w zespole około dziesięciu, obcokrajowcy stanowią większość kadry. Do gwiazd należą Fernandinho, Jadson oraz Ilsinho z Brazylijczyków, a z innych nacji Chorwat Darijo Srna. W Szachtarze gra również Polak, Mariusz Lewandowski. Właściciel drużyny kupuje zawodników głównie w Ameryce Południowej, gwarantuje im ogromne gaże, niechętnie ich sprzedaje. Dzięki temu w stosunkowo krótkim czasie udało mu się zbudować niezwykle silny klub.

Torino FC 1906

Torino to zapomniany wołoski klub, który szczególnie w okresie powojennym stanowił główną siłę we włoskiej piłce ligowej. Drużyna zdobyła siedem tytułów mistrzowskich, pierwszy w 1928 roku a ostatni w 1976, oraz 5-krotnie wygrała puchar kraju. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to największy nastąpił w 1992 roku, kiedy to Torino grało w finale Pucharu UEFA.

Torino powstało w 1906 roku jako AC Torino. W kolejnych latach był znany jako AC Torino, w 1970 roku zmieniono nazwę na Torino Calcio. Od 2005 roku klub tytułuje się Torino FC 1906. Jeśli chodzi o przydomki to kibice używają dwóch, il Granata od kasztanowych barw klubowych oraz il Toro czyli byki.

Zespół rozgrywa swoje mecze na niespełna 30-tysięcznym stadionie Olimpico di Torino, który był m.in. główna areną zimowych igrzysk w 2006 roku. Ostatnio klub dzieli stadion z Juventusem, który rozgrywa tutaj swoje mecze na czas modernizacji własnego obiektu. Warto wiedzieć, że Torino to typowo miejski klub, zdecydowana większość turyńczyków kibicuje właśnie niemu a nie bardziej znanej Starej Damie. Kibice Juventusu pochodzą głównie z regionu oraz okolicznych miejscowości stanowiących aglomerację Turynu.

Torino ma niezwykle burzliwą historię, nie wiadomo w jakim miejscu byłby klub gdyby nie jedno wydarzenie. Chodzi o katastrofę lotniczą z 1949 roku, kiedy to samolot wraz z wracającymi zawodnikami z meczu towarzyskiego z Benfiką rozbił się w okolicach miasta. Od tego momentu, z drobnymi wyjątkami, klub staczał się po równi pochyłej. Nigdy już nie odbudował swojej potęgi o której świadczy to, że przed katastrofą większość kadry włoskiej pochodziła właśnie z tej drużyny. Zdarzały się mecze, w których na boisku w barwach Włoch występowało nawet 10-ciu zawodników Torino. Co prawda jeszcze w 1976 roku Torino zdobyło mistrzostwo, jednak szczególnie od lat 90-tych zostało zdystansowane przed czołówkę ligową, m.in. przez lokalnego rywala Juventus. Obecnie zespół jest typowym średniakiem, przeplata sezony w Serie A i na zapleczu.

Athletic Bilbao

Athletic Bilbao to wyjątkowy klub piłkarski. Jako jedyny mający swoja siedzibę w Kraju Basków zatrudnia wyłącznie piłkarzy mających baskijskie pochodzenie. Przez kilkadziesiąt lat zasada ta była praktykowana praktycznie przez wszystkie kluby z tego regionu, jednak tylko Athletic kultywuje ją do dzisiaj. Na pewno rezygnacja z tej zasady przyniosłaby dużo korzyści, szczególnie pod względem sportowym klub zniwelowałby w znacznym stopniu różnice do krajowej czołówki. Obecnie baskijscy piłkarze są często przepłacani, trudno również zebrać mocny skład z zawodników tej narodowości.

Athletic Bilbao powstał w 1898 roku co czyni go jednym z najstarszych klubów nie tylko w Hiszpanii ale również w Europie. Zespół nigdy nie odnosił większych sukcesów w rozgrywkach międzynarodowych, jedynie w 1977 roku grał w przegranym finale pucharu UEFA. Z kolei w lidze sytuacja wygląda dużo lepiej, Athletic Bilbao 8-krotnie zdobył mistrzostwo, 7 razy był wicemistrzem. Poza tym 24 razy wygrywał Puchar Króla oraz raz superpuchar. Niestety, największe sukcesy klubu to odległe lata, obecnie zespół często broni się przed spadkiem lub zajmuje dolne pozycje w tabeli. Wynika to z polityki klubu, który nie dąży do wzmocnienia drużyny zagranicznymi zawodnikami a wśród Basków niewielu prezentuje wysoki poziom.

Warto wiedzieć, że baskijski klub to drużyna, która nigdy nie spadła z najwyższej klasy rozgrywkowej, rozegrała wszystkie sezony w Primera Division. Athletic Bilbao rozgrywa swoje mecze na stadionie San Mames, jest to stosunkowo nowoczesny obiekt, modernizowany na Mistrzostwa Świata 1984 roku. Obecnie może pomieścić 40 tysięcy widzów, planowana jest rozbudowana do 56 tysięcy miejsc.

Jeśli chodzi o najbardziej zasłużonych piłkarzy dla klubu to bez wątpienia należy do nich 6-krotny zdobywca korony króla strzelców ligi, Zarra oraz jeden z najlepszych bramkarzy w historii Primera Division Gregorio Blasco. Inni wyróżniający się to Gorostiza, Bata oraz Unamuno. Obecnie ikoną drużyny jest wielokrotny reprezentant kraju Joseba Etxeberria.

Wayne Rooney

Wayne Rooney od najmłodszych lat związany był z liverpoolskim Evertonem. To w szkółce tego klubu został ukształtowany jako wartościowy piłkarz, tam również występował w swoich pierwszych meczach w Premiere League. Już w Evertonie szybko stał się wyróżniającym angielskim piłkarzem, kwestią czasu było jego przejście do silniejszego klubu. Po dwóch sezonach przeniósł się za ponad 25 mln funtów do Manchesteru United.

Dopiero z United mógł zacząć odnosić prawdziwe sukcesy. Z klubem zdobył trzykrotnie mistrzostwo ligi, dwa razy wywalczył puchar oraz wygrał piłkarską Ligę Mistrzów. Także do reprezentacji Anglii trafił dość szybko, na Euro 2004 został najmłodszym w historii strzelcem bramki. Dzięki czterem golom strzelonym na tej imprezie został jednym z najskuteczniejszych strzelców.

Wayne Rooney jest obecnie uważany za jednego z najzdolniejszych piłkarzy młodego pokolenia. Świadczą o tym jego dokonania, kolejno łamał różne bariery i ustanawiał rekordy. Został m.in. najmłodszym strzelcem gola w Premiere League, był swego czasu najmłodszym debiutantem w reprezentacji Anglii.

Nominalna pozycją zawodnika jest atak, jednak coraz częściej wystawiany jest on w klubie w linii pomocy. Co prawda strzela mniej bramek, jednak stał się w Manchesterze United ważnym dogrywającym i asystującym. W ten sposób wypełnił lukę po odejściu Cristiano Ronaldo. Mimo wszystko w obecnym sezonie jest na razie najskuteczniejszym zawodnikiem swojego klubu, gole i asysty czynią go jednocześnie najbardziej wartościowym.

Wayne Rooney stał się również ikona popkultury. Jest piłkarzem rozpoznawalnym praktycznie na całym świecie, jest bohaterem komiksów i gier. Zdobył również wiele międzynarodowych wyróżnień, m.in. dla najlepszego zawodnika młodego pokolenia, najlepszego piłkarza ligi angielskiej w sezonie 05/06, został królem strzelców oraz laureatem złotej piłki na klubowych mistrzostwach świata w 2008 roku, w ostatnich eliminacjach do mistrzostw świata został wicekrólem strzelców.

Derby we włoskiej piłce

Włochy to kraj gdzie piłka nożna jest niezwykle popularna. To kraj, który posiada jedną z najsilniejszych lig czyli Serie A. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę, że to właśnie tutaj odbywa się najwięcej derbowych pojedynków mających kilkudziesięcioletnią historię. Co ciekawe nie dotyczą one rywalizacji w obrębie miast ale również mają zasięg ponadregionalny.

Najstarsze włoskie derby to derby Turynu pomiędzy Juventusem a Torino. Obecnie rywalizacja tej pary wydaje się być śmieszna, jednak jeszcze kilkadziesiąt lat temu to właśnie Torino dominowało we włoskiej piłce i seriami zdobywało mistrzostwa. Na przyszłość klubu głęboki wpływ miała katastrofa lotnicza z 1949 roku, kiedy to zginęła w niej praktycznie cała drużyna. Po tym wydarzeniu klub już nie podniósł się i balansuje pomiędzy Serie A i Serie B. Jeśli chodzi o statystyki to są one bliskie remisu, Juventus wygrał 88 spotkań, remisem zakończyło się 61 a zwycięstwem Torino 74.

Kolejne ważne derbowe spotkania we Włoszech to pojedynki pomiędzy dwoma największymi klubami Mediolanu-Milanem i Interem. Pierwsze derby Mediolanu odbyły się w 1908 roku, od tego czasu rozegrano ponad 270 tego typu meczy. Ciekawostką jest fakt, że większość z nich odbyła się na tym samym stadionie-San Siro, który dzielą pomiędzy siebie oba kluby. Bilans derbów Mediolanu jest korzystny dla AC Milan, który wygrał 105 i zremisował 72 spotkania.

Derby Rzymu to chyba najbardziej zacięta rywalizacja w całej Europie. Dwa klub-Lazio i Roma, to nie tylko rywale z tego samego miasta, ich kibice dzielą się także pod względem sympatii politycznych. Kibice Romy są nastawieni lewicowo, z kolei Lazio to klub, który święcił największe sukcesy za czasów dyktatury Mussoliniego. Dodatkowo konflikt potęguje to, że oba zespoły rozgrywają swoje mecze na tym samym obiekcie, stadionie olimpijskim w Rzymie. Do obecnej chwili odbyło się ponad 160 meczy, 57 wygrała Roma, 43 Lazio.

Najmniej znane szerszemu gronu kibiców piłkarskich są Derby del Sole czyli derby słońca. Rywalizuje w nich Roma z Napoli. Historia tych pojedynków sięga 1929 roku, do tej pory 45 meczy wygrała Roma a 45 Napoli. Ciekawostką jest fakt, że kibice obu klubów przyjaźnią się, więc derby nie są wyrazem rywalizacji kibicowskiej lecz tylko regionalnej.

America to największy i najbardziej popularny klub piłkarski w Meksyku. Został założony w 1916 roku w stolicy kraju przez dwóch uczniów jezuickiego gimnazjum. Początkowo zespół był typowo amatorski, występował w miejskich ligach. Dopiero w latach 40-tych w Meksyku powstała krajowa liga, jednak America nie odgrywał w niej większego znaczenia. Rozkwit klubu przypadł na lata 50-te, […]

Serwis prezentuje informacje na temat lig europejskich, takich jak: Angielska, Niemiecka, Francuska, Holenderska, Rosyjska, Szwedzka, Portugalska czy Polska.