Rozgrywki piłkarskie

Piłka nożna jest sportem wzbudzającym duże emocje. Rozrywki krajowe czy międzynarodowe przyciągają widzów, z których każdy staje się kibicem jednej z drużyn. Wielu z nas posiada swoje ulubione drużyny i najlepszych piłkarzy, dzięki którym poszczególne mecze wzbudzają najwięcej emocji. Zarówno w obrębie kraju jak i na arenie międzynarodowej prowadzone są rozgrywki pucharowe. Rozpoczynają się one od wylosowania par, które spotkają się ze sobą w pierwszej turze, później natomiast spotykają się ze sobą najsilniejsze drużyny, którym udaje się przejść do dalszego etapu.

Puchary Polski także cieszą się dużym zainteresowaniem, poszczególne drużyny posiadają grono wiernych kibiców, którzy chętnie udają się na wyjazdy. Stadiony podczas meczów są najczęściej wypełnione po brzegi. Panuje na nich niepowtarzalny klimat, kibice skaczą i śpiewają. Każda drużyna posiada swój hymn, który rozbrzmiewa na stadionie z ust kibiców. Każdy przyzna, że uczestnictwo w takim meczu jest wyjątkowym godnym uwagi przeżyciem.

Premier Liga

Premier Liga to powołana w 2001 roku zawodowa liga piłkarska w Rosji. Liga jest kontynuatorka wcześniej istniejącej Top Dywizji zwanej również Wyższą Ligą. Premier Liga jest obecnie uważana za jedną z najsilniejszych w tej części Europy, jeśli chodzi o budżety klubów to może równać się z takimi rozgrywkami jak francuska Ligue 1 czy holenderska Eredivisie. Czołowe kluby rosyjskie swoimi budżetami dorównują nawet do najbogatszych w Europie. Wyróżniające się drużyny to przede wszystkim moskiewskie Dynamo, Spartak, Lokomotiv i CSKA, petersburski Zenit oraz Rubin Kazań. Wszystkie dysponują środkami od 50 do nawet 60 mln dolarów, wydają ogromne pieniądze na transfery, modernizują stadiony. Najmniejsze budżety w lidze wynoszą około 10mln dolarów, są to pieniądze niewystarczające nawet do utrzymania się.

Premier Liga rozgrywa swoje mecze systemem wiosna-jesień, dzięki czemu pełny sezon trwa jeden rok kalendarzowy. Spowodowane jest to głównie warunkami atmosferycznymi w Rosji, jednak ogromnym minusem jest niedostosowanie do standardów europejskich i przez to trudności klubów rosyjskich z przygotowaniem się do rozgrywek w pucharach. Od wielu lat pojawiają się głosy aby zmienić system na standardowy a pogodę obejść budując w pełni zadaszone stadiony. Dodatkowym argumentem za zmianą są również protesty samych piłkarzy, którzy coraz częściej strajkują nie chcąc grać w środku lata przy temperaturach przekraczających 30 stopni.

Rosyjska liga generuje olbrzymie przychody, właścicielami klubów są najbogatsi Rosjanie, ogromne państwowe przedsiębiorstwa (Łukoil-Spartak, Gazprom-Zenit czy koleje rosyjskie-Lokomotiv) lub też poszczególne regiony. Warto wiedzieć, że duży wpływ na kluby mają politycy, to oni decydują o sponsorowaniu, norma jest inwestowanie kilkudziesięciu milionów publicznych pieniędzy w zespół. Także prawa telewizyjne dysponowane są przez polityków, mecze pokazywane są w otwartym kanale ponieważ tak zadecydował prezydent Rosji. Co prawda kluby tracą w ten sposób duże pieniądze jednak rekompensuje to większa widownia przed telewizorami.

J-League

J-League to zawodowa liga piłkarska powstała w 1993 roku w Japonii. Inicjatorem powołania ligi był brazylijski trener reprezentacji Japonii Zico, który twierdził, że pomoże ona w przygotowaniach do występu drużyny w mistrzostwach świata. Według niego, dzięki zawodowej lidze, poziom piłki miał się w tym kraju znacznie podnieść. Okazało się, że miał rację a futbol zdobył w Japonii znaczną popularność.

J-League składa się z dwóch poziomów rozgrywkowych, pierwszy liczy osiemnaście klubów, w drugim grają wszyscy chętni. Wymogiem jest tylko posiadanie odpowiednich możliwości finansowych i rozwinięta infrastruktura. Wysokie wymagania powodują, ze poziom rozgrywek jest coraz wyższy, kluby zatrudniają zagraniczne gwiazdy oraz najlepszych trenerów. Mnogość kibiców na stadionach przyciąga sponsorów, których nie brakuje wśród największych japońskich koncernów. Niektóre kluby są traktowane jako drużyny zakładowe, właścicielami są poszczególne firmy. Ma to swoje przełożenie na wyniki reprezentacji, Japonia posiada jedną z najsilniejszych drużyn w Azji oraz z powodzeniem walczy na mistrzostwach świata wychodząc zazwyczaj z grup.

J-League to nie tylko same rozgrywki ligowe ale również cały zorganizowany system wokół nich. Piłka japońska charakteryzuje się mnogością pucharów, które są traktowane bardzo prestiżowo. Przykładem może być Puchar Cesarza nazywany od głównego sponsora Xerox Cup. Z kolei puchar ligi to Yamazaki Nabisco.

W lidze japońskiej występowało lub ciągle występuje wielu znakomitych zawodników. Przykładem mogą być Brazylijczycy Emerson, Washington, Juninho czy Argentyńczyk Ramon Diaz. Swoich sił próbował w J-League także Polak, Tomasz Frankowski.

Najbardziej utytułowanym klubem japońskim jest Kashima Antlers, zespół pochodzący ze stosunkowo niewielkiej miejscowości jak na warunki japońskie. Zdobył on aż sześciokrotnie tytuł mistrza kraju. Inne popularne to Yokohama F. Marinos oraz Urawa Reds. Mistrz oraz wicemistrz Japonii automatycznie kwalifikuje się do azjatyckiej ligi mistrzów.

Primera Division de Mexico

Primera Division to najwyższy poziom ligowy w meksykańskiej piłce, w lidze występuje osiemnaście klubów. Liga powstała w 1943 roku, wykształciła się z rozgrywek regionalnych. Od tamtego momentu wielokrotnie przechodziła reorganizacje, na początku lat 90-tych uzyskała obecną formę. Warto wiedzieć, że liga meksykańska jest jedną z najbardziej niedocenianych w świecie piłkarskim, budżety klubów w niej występujących plasują ja w ścisłej światowej czołówce.

Pomimo, że Meksyk jest stosunkowo biednym krajem, to piłka nożna jest tutaj traktowana wyjątkowo. Właścicielami klubów są najbogatsi Meksykanie, zespoły mają dziesiątki tysięcy aktywnych kibiców. Mecze oglądane są na żywo po 40, 60 czy nawet 100 tysięcy ludzi, kluby mają swoje siedziby praktycznie tylko w milionowych aglomeracjach. To wszystko powoduje, że rynek na piłkę w Meksyku jest ogromny, zespoły sponsorują często międzynarodowe koncerny, tj. Coca-Cola czy Visa, właściciele gwarantują budżety rzędu 20-30 mln dolarów. Jednak większość klubów nie sprowadza zagranicznych gwiazd, inwestuje raczej we własnych zawodników. Dlatego też, tak trudno spotkać Meksykanina grającego np. w europejskim klubie, po prostu zagraniczne drużyny nie są w stanie przebić ofert tych meksykańskich. Taka sytuacja spowodowała pewną hermetyczność ligi, jednak osoby dokładniej śledzące jej wyniki wiedzą, że prezentuje ona bardzo wysoki poziom. Większość klubów meksykańskich z powodzeniem grałaby w najsilniejszych europejskich ligach.

Do największych klubów w lidze Primera Division należą America oraz Chivas, pojedynki pomiędzy nimi uważane są za derby kraju. Inne popularne drużyny to Cruz Azul, UNAM, Atlas oraz Pachuca. Najbardziej utytułowanymi są Chivas-zdobywca 11 mistrzostw, America-10 oraz Toluca-9 i Cruz Azul-8. Liga meksykańska ma niezwykle wyrównany poziom, dlatego też brak jest jednego zdecydowanego lidera.

Jeśli chodzi o system rozgrywek to jest on klasyczny dla większości krajów latynoskich. Sezon składa się z dwóch części, zwycięzca każdej z nich otrzymuje tytuł mistrza kraju. Dodatkiem wyróżniającym ligę jest faza play-off.

Scottish Premier League

Scottish Premiere League to główna zawodowa liga piłkarska w Szkocji. Została założona w  1998 roku po reorganizacji całego systemu ligowego w tym kraju. Od samego początku występuje w niej dwanaście zespołów, które grają systemem każdy z każdym. Szczegółowo, sezon jest podzielony na dwie części, w pierwszej wszystkie kluby występują w jednej grupie. Po rozegraniu 22 kolejek następuje podział na część górna i dolną. Obie grają dodatkowo pomiędzy sobą. W ten sposób wyłaniany jest mistrz i spadkowicz.

Scottish Premiere Lague jest obecnie klasyfikowana na trzynastym miejscu w Europie, charakteryzuje się również jedną z najwyższych średnich frekwencji widzów na kontynencie. Ciekawostką jest to, że praktycznie na wszystkie osiągnięcia ligi pracują jedynie dwa kluby-Rangers i Celtic. Oba maja siedziby w tym samym mieście, oba dominują nie tylko sportowo ale również finansowo. Pozostałe drużyny mają przeciętne budżety nawet jeśli chodzi o całą Europę, ich poziom sportowy jest niski. Z kolei kluby z Glasgow nadają ton rozgrywkom, cały sezon to rywalizacja wyłącznie pomiędzy nimi. O tym kto zdobędzie mistrzostwo decydują stracone punkty z maluczkimi. Z tego też powodu coraz częściej pojawiają się głosy, które podważają sens istnienia oddzielnego systemu ligowego w Szkocji. Region ma zaledwie kilka większych ośrodków miejskich, które są w stanie utrzymać drużyny na wyższym poziomie, nawet spadkowicze od kilku lat wymieniają się pomiędzy 3-4 klubami. Zespoły z niższych lig nie posiadają odpowiedniej infrastruktury aby grać w Premiere League, często zdarzają się więc tzw. martwe spadki.

Od wielu lat dwa największe klub Celtic i Rangers wyrażają swoją chęć gry w angielskiej Premier League. Jednak szkocki związek zdaje sobie sprawę, że odejście tych zespołów z rodzimej ligi całkowicie zmarginalizowałoby ją. Na razie więc, patowa sytuacja trwa, poziom rozgrywek stoi w miejscu a czołowe kluby coraz więcej tracą do Europy. Widać to szczególnie w pucharach, gdzie wyniki są z roku na rok słabsze, ogromne jak na warunki szkockie budżety Celic i Rangers w Europie są zaledwie średnie co nie pozwala na pozyskanie dobrych zawodników.

Puchar Zdobywców Pucharów

Puchar Zdobywców Pucharów to nieistniejące już międzynarodowe rozgrywki klubowe prowadzone przez UEFA. Puchar powstał w 1961 roku, ostatni finał rozegrano w 1999 roku. Powodem likwidacji PZP była obniżająca się ranga rozgrywek, coraz mniejsze zainteresowanie nimi ze strony samych klubów jak i sponsorów. Puchar nie był atrakcyjny ani ze strony sportowej dla stacji telewizyjnych ani ze strony finansowej dla klubów. Pojawiały się głosy z poszczególnych klubów, głównie tych silniejszych, że zamiast zarabiać muszą jeszcze dokładać do tych rozgrywek. Postanowiono również powołać elitarna Ligę Mistrzów która miała być flagowym produktem UEFA. Dodatkowo, grafik piłkarski w Europie był tak napięty, że konieczna stała się redukcja liczby rozgrywanych spotkań.

Mecze Pucharu Zdobywców Pucharów odbywały się zwyczajowo we czwartki, system rozgrywek obywał się na zasadzie wielorundowych kwalifikacji oraz zasadniczej fazy pucharowej. Rozgrywano dwa mecze, u siebie i na wyjeździe, wyjątkiem był sam finał rozgrywek, który składał się z jednego spotkania. Co ciekawe, zdarzały się lata w których w poszczególnych rundach musiano powtarzać mecze, rozgrywać trzecie spotkania. Taki przypadek spotkał m.in. polski Górnik Zabrze w pojedynku z Romą. Po dwumeczu był idealny remis, o awansie zdecydował rzut monetą.

Łącznie, Puchar Zdobywców Pucharów wygrało 32 kluby. W finałach grało 55 klubów z 17 krajów. Najwięcej triumfów na koncie ma FC Barcelona, która wygrała puchar 4-krotnie. Dwukrotnie finał roztrzygnęły na swoją korzyść kluby Dynama Kijów, Anderlecht Bruksela, AC Milan i Chelsea. Ciekawostką jest fakt, że żadnej drużynie nie udało się zdobyć trofeum na własność. Niezbędnym wymogiem było wygranie pięciokrotne pucharu lub trzykrotnie z rzędu.

Ostatni finał Pucharu Zdobywców Pucharów odbył się 19 maja 1999 roku na stadionie Aston Villi w Birmingham w Anglii. Spotkały się w nim włoskie Lazio Rzym i hiszpański Real Mallorca. Po emocjonującym meczu i remisowej pierwszej połowie, wygrali Włosi 2:1.

Bundesliga

Bundesliga jest uważana za jedną z najbardziej widowiskowych lig piłkarskich w Europie. Największy wpływ na taka ocenę ma stosunkowo duża liczba bramek padających w meczach ligowych. Pod tym względem Bundesliga dominuje w statystykach jeśli chodzi o najsilniejsze ligi piłkarskie. Z kolei biorąc pod uwagę siłę ligi jako całości to klasyfikowana jest ona najczęściej zaraz po wielkiej trójce, na czwartym miejscu.

Obecnie Bundesliga to rozgrywki ogólnokrajowe, jednak przed połączeniem Niemiec każda część kraju miała własny system ligowy. Dzisiejsza liga jest kontynuatorką zachodnioniemieckiej pierwszej ligi piłkarskiej. Powstała ona stosunkowo niedawno jak na warunki europejskie, w 1963 roku. Wcześniej mistrza kraju wyłaniano w turniejach międzyregionalnych. Co ciekawe, pierwszy jednolity system ligowy powstał we wschodnich Niemczech, już tuż po wojnie ruszyła tam Oberliga.

Bundesliga dzisiaj składa się z dwóch zawodowych poziomów rozgrywek, pierwszej i drugiej Bundesligi. W obu gra po osiemnaście klubów, które rozgrywają mecze każdy z każdym, łącznie 34 kolejki. Aby klub mógł występować na tym poziomie musi spełniać rygorystyczne wymagania finansowe oraz mieć odpowiednio rozwinięte obiekty. Dzięki temu w dość krótkim czasie drużyny z Bundesligi stały się jednymi z najbogatszych w Europie, stadiony liczące po kilkadziesiąt tysięcy miejsc są nowoczesne i bezpieczne. Jako jedyna liga na kontynencie, Bundesliga nie przeżywa większych kłopotów finansowych, dotyczy to również klubów w niej występujących.

Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane kluby to zdecydowanym liderem jest Bayern Monachium. Wygrał on aż 20-krotnie mistrzostwo Niemiec, kolejna w tabeli wszech czasów Borussia Monchengladbach ma zaledwie pięć triumfów. Łącznie tytuł mistrza kraju zdobyło dwanaście klubów. Z kolei najwybitniejszymi zawodnikami w historii Bundesligi byli głównie Niemcy. Przoduje w tej klasyfikacji Gerhard Muller, który w ciągu 15-tu lat gry w Bayernie Monachium zdobył 365 bramek.

Major League Soccer

MLS to Major League Soccer, północnoamerykańska zawodowa liga piłkarska. Została ona założona w 1996 roku na fali popularności piłki w USA wynikającej z organizowania w tym kraju mistrzostw świata. MLS jest wzorowana na innych ligach zawodowych w Stanach Zjednoczonych, skupia kluby amerykańskie i kanadyjskie.

Major League Soccer to liga oparta na zasadzie franszczyzny. Oznacza to, że o siedzibie zespołu decyduje jego właściciel, kluby mogą być dowolnie przenoszone z miasta do miasta. W krótkiej historii ligi takie sytuacje miały miejsce już wielokrotnie, niektóre zespoły upadały całkowicie, inne pojawiały się w nowych lokalizacjach. Wynikało to głównie z regionalnej popularności piłki nożnej w kraju, jest ona ściśle związana z grupami narodowościowymi zamieszkującymi poszczególne stany. Najwięcej kibiców piłkarskich mieszka tam, gdzie jest duża imigracja europejska oraz latynoska. Skupia się ona więc na wschodnim wybrzeżu, główne miasta to Chicago i Nowy Jork oraz na Florydzie gdzie osiedliło się wielu imigrantów z krajów Ameryki Łacińskiej.

Obecnie w MLS występuje 15 zespołów, podzielonych na dwie konferencje-wschodnią i zachodnią. W kolejnych latach etapami ma dołączyć następne trzy kluby, w tym jeden z Kanady. System rozgrywek składa się z fazy zasadniczej w której każdy gra z każdym mecz i rewanż. Do play-off awansują po cztery czołowe zespoły z każdej konferencji, które rywalizują we własnym gronie. Zwycięzcy konferencji spotykają się w finale rozgrywanym jako jeden mecz.

Ciekawostką odnośnie MLS jest sposób wykonywania rzutów karnych. Piłka nie jest ustawiana na jedenastce, zawodnik rusza z nią z połowy boiska. Z kolei bramkarz musi stać na linii pola bramkowego. Zawodnik wykonujący rzut karny ma więc dwie możliwości, albo przelobowanie bramkarza albo kiwanie aż do samej bramki. Jak więc można się domyśleć, skuteczność strzelenia bramki z karnego jest mniejsza niż w tradycyjnie obowiązującym sposobie.

Najlepsze drużyny ligi występują również w rozgrywkach klubowych Ameryki Południowej, w zależności od sezonu USA dostaje jedno lub dwa miejsca.

A-League

A-League to zawodowe rozgrywki piłkarskie na kontynencie australijskim. Jest to jedna z najmłodszych tego typu lig na świecie, powstała w 2004 roku. Występuje w niej dziewięć klubów australijskich i jeden nowozelandzki. W planach jest zwiększenie liczby zespołów o kolejne, zarówno z Australii i nowej Zelandii jak i innych regionów, np. Fidżi.

Ciekawą formę ma system rozgrywek zastosowany w A-League. W 10-zespołowej lidze kluby grają ze sobą trzykrotnie, w zależności od układu dwa razy u siebie lub dwukrotnie na wyjeździe. Zasada jest taka, że w przypadku sezonu kiedy klub A był dwa razy gospodarzem meczy z klubem B, w kolejnym sytuacja jest odwracania. Taki system rozgrywek spowodowany jest małą ilością klubów, w momencie zakładania ligi było ich zaledwie osiem, obecnie jest dziesięć, w przyszłym sezonie będzie 12. Jeśli chodzi o sposób ustalania kolejności w tabeli to oczywiście decyduje liczba punktów, dalej stosunek bramek. Sezon podstawowy kończy się dla czterech klubów, czołowych sześć awansuje do rundy finałowej. Czołowa dwójka walczy pomiędzy sobą o bezpośredni awans do finału, kolejna czwórka jest podzielona na dwie pary. Przegrany z pary czołowej dwójki gra ze zwycięzcą dwurundowej rywalizacji pozostałej czwórki. Wygrany awansuje do finału ligi. Kwalifikacje odbywają się jako dwumecze, finał do jeden mecz tzw. Grand Final.

A-League to również ciekawe uregulowania jeśli chodzi o płace. Wprowadzono maksymalny budżet klubów oraz maksymalne i minimalne wynagrodzenia dla zawodników. Wyjątkiem są młodzi gracze lub reprezentujący międzynarodową klasę. Kadry klubowe muszą liczyć minimum dwudziestu zawodników, z tego czterech musi pochodzić z Australii lub nowej Zelandii. Dodatkowy wymóg to posiadanie trzech piłkarzy w wieku poniżej dwudziestu lat.

Liga staje się coraz bardziej popularna, zainwestowano duże środki w promocję, kluby coraz częściej sprowadzają gwiazdy. Na razie rozegrano cztery finały, dwukrotnie triumfował Melbourne Victory oraz po raz Sydney FC oraz Newcastle Jets.

Copa America

Copa America to oficjalna nazwa piłkarskich mistrzostw Ameryki Południowej. Są one uważane za drugie najsilniejsze kontynentalne rozgrywki międzynarodowe po Euro. Po raz pierwszy odbyły się w 1910 roku, gospodarzem była Argentyna. Początkowo Copa America odbywała się nieregularnie co kilka lat, dopiero po wojnie ustalono cykl trzyletni. Od następnych mistrzostw postanowiono dostosować się do trendów międzynarodowych i rozgrywki będą grane co cztery lata.

Jeśli chodzi o sukcesy to zdecydowanymi liderami pod względem tytułów są Argentyna i Urugwaj. Reprezentacja Argentyny wygrała Copa America 15-krotnie, Urugwaju 14-krotnie. Z kolei Brazylia w klasyfikacji jest dopiero trzecia z 8-ma zwycięstwami. Poza tym tytuły mistrzowskie zdobywały jeszcze cztery kraje-Paragwaj i Peru dwukrotnie oraz Kolumbia i Boliwia po jednym razie. Ciekawostką jest fakt, że w 1999 roku turniej wygrała Japonia, występująca na nim gościnnie.

W Conmebol czyli południowoamerykańskim związku piłki nożnej, zrzeszonych jest dziesięć krajów. Z tego tez względu od wielu lat, dla uatrakcyjnienia rozgrywek, zapraszane są do udziału w Copa America reprezentacje głównie z Ameryki Południowej. W przeszłości udział zaliczyły USA, Meksyk, Kostaryka czy Honduras oraz wyjątkowo Japonia. Władze Conmebol starają się o promocję swojej imprezy, planują jej stopniowe rozszerzanie na różne kraje oraz zwiększanie ilości drużyn biorących udział w rozgrywkach. Są również plany organizowania wspólnych mistrzostw dla obu Ameryk.

System rozgrywek Copa America obejmuje dwanaście reprezentacji, które grają w trzech cztero zespołowych grupach. Po fazie meczy każdy z każdym do play-off awansują po dwie czołowe drużyny z każdej grupy oraz dwie z trzecich miejsc z najlepszym bilansem. Dalej rywalizacja przebiega już klasycznie. Do tej pory, najczęściej gospodarzem turnieju była Argentyna-9 razy, kolejny Urugwaj organizował go 7-krotnie. Trzykrotnie rozegrano Copa America w więcej niż jednym kraju, gospodarzem w 2011 roku będzie Argentyna.

Copa Libertadores

Copa Libertadores to południowoamerykańskie piłkarskie rozgrywki klubowe. Tłumaczona nazwa brzmi Puchar Wyzwolicieli. W rozgrywkach biorą udział wyłącznie drużyny z kontynentu, ostatnio w ramach promocji rozgrywek dołączyły zespoły z Meksyku. W zależności od siły lig kwalifikuje się określona liczba klubów z każdego kraju. Najwięcej miejsc tradycyjnie ma Argentyna oraz Brazylia po pięć, kolejne kraje oprócz Wenezueli i Meksyku które mają po dwóch przedstawicieli, wystawiają po trzy drużyny. Stawkę uzupełnia obrońca trofeum.

Copa Libertadores powstał w 1960 roku, jest najstarszą formą rozgrywek na tym kontynencie. System składa się z dwóch faz, grupowej oraz pucharowej. W pierwsze, drużyny są podzielone na cztero zespołowe grupy, do dalszej fazy awansują po dwa zespoły. W porównaniu do pucharów europejskich w których finały to tylko jeden mecz, finał Copa Libertadores składa się z meczu u siebie i rewanżu na wyjeździe.

W pucharze dominują przedstawiciele najsilniejszych piłkarsko krajów Ameryki Południowej-Argentyny i Brazylii, dawniej duże sukcesy odnosiły również kluby urugwajskie. Najbardziej utytułowanymi są: Club Atletico Indepediente który wygrał puchar 7-krotnie, Bca Juniors-6 wygranych, Club Atletico Penarol-5 wygranych oraz Estudiantes La Plata-4 wygrane. Ciekawostką jest fakt, ze o ile we wcześniejszych fazach rozgrywek zawsze dominują kluby brazylijskie, to przedstawiciele tego kraju wygrali Copa Libertadores zaledwie 13-krotnie. Dla przykładu Argentyna ma 22 triumfów a Urugwaj 8. Taki stan rzeczy spowodowany jest systemem rozgrywek w Brazylii, który składa się z dwóch części, przez co klubom trudno zachować ciągłość formy w sezonie. Zdarza się, że mistrz otwarcia na zamknięciu znajduje się nisko w tabeli. Z kolei kluby argentyńskie i urugwajskie grają systemem takim jak w Europie.

Ostatnim zwycięzcą Copa Libertadores został argentyński Estudiantes La Plata, który pokonał w dwumeczu brazylijskie Cruzeiro.

A-League to zawodowe rozgrywki piłkarskie na kontynencie australijskim. Jest to jedna z najmłodszych tego typu lig na świecie, powstała w 2004 roku. Występuje w niej dziewięć klubów australijskich i jeden nowozelandzki. W planach jest zwiększenie liczby zespołów o kolejne, zarówno z Australii i nowej Zelandii jak i innych regionów, np. Fidżi. Ciekawą formę ma system […]

Serwis prezentuje informacje na temat lig europejskich, takich jak: Angielska, Niemiecka, Francuska, Holenderska, Rosyjska, Szwedzka, Portugalska czy Polska.